Λέω αυτά που δεν θα πουν.

Το κείμενο που ακολουθεί προέρχεται από το αντινεϊταλιστικό blog « Don’t Have Kids! » στη διεύθυνση http://isaywhattheywont.wordpress.com/ όπου έχει δημοσιευθεί με τον τίτλο « I say what they won’t ». Το περιεχόμενο του σίγουρα θα ξενίσει τους περισσότερους καθώς πάει κόντρα στη διαδεδομένη πεποίθηση ότι η τεκνοποίηση είναι ευλογία και ο αληθινός προορισμός του ανθρώπου. Πολλοί βέβαια μπορεί να ενοχληθούν επειδή κατά βάθος συμφωνούν απόλυτα με τις απόψεις του συγγραφέα του αλλά ντρέπονται ή φοβούνται να το παραδεχτούν. Κανένας δε θέλει να του κολλήσουν την ταμπέλα του απαισιόδοξου ή του καταθλιπτικού έτσι όλοι λένε αυτά που οι κοινωνικές επιταγές προστάζουν χωρίς να τα πιστεύουν στην πραγματικότητα.
Κάποια στιγμή όμως πρέπει να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλο μας και να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας.

Πρόκειται να πεθάνεις. Δεν το λέω αυτό για να σε στεναχωρήσω. Είναι απλώς ένα γεγονός … όλοι πεθαίνουν. Οτιδήποτε ζει πεθαίνει, τελεία. Πάντα. Και μέχρι τότε υποφέρουμε. Όχι βέβαια όλη την ώρα ή το ίδιο. Αλλά ο πόνος είναι μέρος της ζωής και μερικοί άνθρωποι υποφέρουν τρομερά. Αρρώστιες, ατυχήματα, πείνα, κακοποίηση και μετά, αργά ή γρήγορα, έρχεται ο θάνατος. Σε όλους μας. Πάντα.
Φυσικά όλοι το γνωρίζουμε αυτό, έτσι δεν είναι;
Παρόλα αυτά, προσπαθούμε να αγνοήσουμε τα γεγονότα και υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους το κάνουμε. Παίζουμε παιχνιδάκια με τον εαυτό μας και τους άλλους. Επινοούμε όντα με μαγικές δυνάμεις που μας λένε τι να κάνουμε και που υπόσχονται να μας προστατεύουν. Φανταζόμαστε ότι μετά το θάνατο μας θα πάμε σε παραμυθένια μέρη έτσι ώστε να μη φαντάζει όλο αυτό τόσο άσχημο. Φυσικά όλα αυτά είναι ψέματα, ψέματα όμως που έχουν κατασκευαστεί με τις καλύτερες προθέσεις. Να μας κάνουν να φοβόμαστε λιγότερο. Και έπειτα έρχεται το μεγαλύτερο ψέμα απ’ όλα και το πιο βλαβερό. Αποκτούμε παιδιά γιατί φανταζόμαστε ότι θα συνεχίσουμε να ζούμε μέσω αυτών … ένα είδος ψευδούς αθανασίας. Αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε. Τα παιδιά μας, το καθένα απ’ αυτά, θα υποφέρουν και θα πεθάνουν και στην πραγματικότητα κανένα δε θα επιζήσει. Το μόνο πράγμα που επιζεί είναι ο φόβος και τα παραμύθια … τα ψέματα.
Με τις σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης, κανένας δεν είναι υποχρεωμένος πλέον να αποκτήσει παιδιά. Ο κόσμος είναι υπερκατοικημένος αλλά δεν πρόκειται να σας ζητήσω να σώσετε τον κόσμο. Σας ζητώ απλώς να σώσετε ένα παιδί. Το παιδί σας. Ένα παιδί που ποτέ δε θα έρθει σε αυτό τον κόσμο δεν θα υποφέρει ούτε θα προξενήσει κακό ούτε θα πεθάνει. Ένα αγέννητο παιδί ποτέ δε θα νιώσει φόβο ούτε θα χάσει κάποιο κοντινό του πρόσωπο.
Αλλά μπορεί να ρωτήσετε : « Δε χάνει όμως το αγέννητο παιδί και όλα τα ωραία που έχει να προσφέρει η ζωή; » Κλείστε τώρα τα μάτια σας και φανταστείτε ένα αγοράκι ή ένα κοριτσάκι με το χρώμα ή το σώμα της επιλογής σας. Τώρα ανοίξτε τα μάτια σας και αφήστε την εικόνα να σβήσει. Έχασε τίποτα το φανταστικό παιδί σας; Μα φυσικά όχι … στο κάτω κάτω ήταν ένα κατασκεύασμα της φαντασίας και ουδέποτε υπήρξε. Το ίδιο ισχύει και για ένα αγέννητο παιδί. Ποτέ δε χάνει τίποτα.
Όμως ένα πραγματικό παιδί που το φέρνουν στον κόσμο μπορεί να υποφέρει
με κάθε τρόπο που μπορείτε να φανταστείτε και πιθανόν με πολλούς τρόπους που θα προτιμούσατε να μην σκέφτεστε καν. Βέβαια η ζωή κάθε παιδιού μπορεί να εξελιχθεί σχετικά καλά αν και όλοι οι άνθρωποι υποφέρουν κατά κάποιον τρόπο. Είστε όμως στ’ αλήθεια πρόθυμοι να διακινδυνεύσετε ότι το παιδί σας ΜΠΟΡΕΙ να υποφέρει τρομερά στη ζωή του; Ακόμα κι αν νομίζετε ότι οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο είναι ελάχιστες; Είναι σα να ρίχνετε τα ζάρια στην τελική. Γιατί να το ρισκάρετε;
Φυσικά πολλοί άνθρωποι θα σας πιέσουν κατά την περίοδο των γόνιμων χρόνων σας να αποκτήσετε παιδιά. Αυτό συμβαίνει λόγω του παιχνιδιού της προσποίησης που ανέφερα παραπάνω και επίσης επειδή θέλουν τα παιδιά σας να εργάζονται, να πληρώνουν φόρους και να τους φροντίζουν όταν γεράσουν. Στην πραγματικότητα, μέχρι πολύ πρόσφατα, οι περισσότεροι άνθρωποι έκαναν παιδιά αποκλειστικά γι’ αυτό το λόγο και πολλοί κάνουν το ίδιο μέχρι και σήμερα. Επίσης παλιά ένα σωρό άνθρωποι κατείχαν αγροκτήματα ή δούλευαν σ’ αυτά και κάθε παιδί ήταν ένα παραπάνω χέρι που θα βοηθούσε στις αγγαρείες. Τα παιδιά ως γεωργικά εργαλεία … σας φαίνεται σωστό αυτό;
Όποιοι λοιπόν σας λένε να κάνετε παιδιά έτσι ώστε αυτά να συνεισφέρουν στο « μέλλον » στην ουσία λένε το ίδιο πράγμα. « Κάντε παιδιά! Μας το χρωστάτε! » Δε σας φαίνεται η όλη ιδέα αηδιαστική; Αν πραγματικά αισθάνεστε ότι έχετε ανάγκη ένα παιδί, τότε υιοθετήστε. Ένα σωρό παιδιά που ήδη υπάρχουν, χρειάζονται ένα καλό σπιτικό. Ο κόσμος δε χρειάζεται άλλα παρατημένα παιδιά. Ή μπορείτε να δραστηριοποιηθείτε κάπου εθελοντικά. Υπάρχουν πολλές οργανώσεις όπου μπορείτε να βοηθάτε παιδιά και ενήλικες να τα βγάζουν πέρα στη ζωή τους πιο εύκολα. Προσπαθώ απλά να κάνω κατανοητό ότι δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ απολύτως λόγος, εκτός από αυτούς που είναι ξεκάθαρα εγωιστικοί, για να κάνετε παιδιά. Και κάτι άλλο – μην επιτρέπετε να κατηγορούν ΕΣΑΣ για εγωιστές επειδή αρνείστε να τεκνοποιήσετε. Δεν υπάρχει τίποτα πιο εγωιστικό από την τεκνοποίηση, ειδικά άμα σκεφτεί κανείς τι μπορεί να υποστεί ένα παιδί. Και φυσικά, άσχετα από το πόσο καλή μπορεί να είναι η ζωή ενός συγκεκριμένου παιδιού, στο τέλος θα πρέπει να πεθάνει. Στην πραγματικότητα, το να αποκτήσετε παιδί ισοδυναμεί επίσης με το να το καταδικάσετε σε θάνατο. Θέλετε στ’ αλήθεια να το κάνετε αυτό; Σκεφτείτε το.

Posted in ατεκνία από επιλογή | Tagged ,

Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των αδίστακτων.

Έχουμε πλέον επιστρέψει στην καθημερινή μας ρουτίνα μετά το θρίλερ των εκλογών τους τελευταίους μήνες. Το μέλλον φαντάζει πιο δυσοίωνο από ποτέ ενώ οι Τροϊκανοί ετοιμάζονται να ξεζουμίσουν τα θύματα τους στην Ελλάδα ακόμα περισσότερο και να απλώσουν τα πλοκάμια τους και σε άλλες χώρες. Κάτω από την απειλή της εξόδου της χώρας από το ευρώ, οι πολίτες καλούνται να ανεχθούν τους σκληρότερους όρους εκμετάλλευσης των τελευταίων δεκαετιών και ένα πλήθος φόρων που θα εξαθλιώσει τα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα στερώντας τους και τη μικρή ιδιοκτησία που μπορεί να κατέχουν.
Γενιές ολόκληρες ανθρώπων στην ελληνική επαρχία κυρίως, αλλά και στις πόλεις μεγάλωσαν ακούγοντας το παραμύθι για τους κακούς κομμουνιστές που θέλουν να ληστέψουν τον κόσμο και να αφαιρέσουν απ’ όλους τα σπιτάκια τους και τα χωραφάκια τους για να τους μετατρέψουν σε σκλάβους του κράτους που θα εργάζονται σκληρά ώστε να έχουν ένα δωμάτιο στις εργατικές πολυκατοικίες για να κοιμούνται και πρόσβαση στο συσσίτιο. Ως παραδείγματα φέρνουν την πρώην Σοβιετική Ένωση και την Κίνα, κάτι που δείχνει ότι επικρατεί πλήρη άγνοια σχετικά με το τι είναι ο πραγματικός κομμουνισμός και τι ο ψευτοκομμουνισμός – ή αλλιώς κρατικός καπιταλισμός για τα άτομα του α/α χώρου. Έτσι πολλοί ήταν αυτοί οι οποίοι στήριζαν συνειδητά και με τις πράξεις τους το καπιταλιστικό σύστημα γιατί είχαν την εντύπωση ότι μόνο αυτό μπορεί να τους εξασφαλίσει ευμάρεια και την πολυπόθητη ασφάλεια. Τώρα που πλήθος κόσμου κοντεύει να χάσει τα πάντα και τα όνειρα τους για ατομικό βόλεμα και πλουτισμό στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος γκρεμίζονται, δίνεται η ευκαιρία σε πολλούς να ανοίξουν τα μάτια τους και να δουν επιτέλους ξεκάθαρα την αθλιότητα και την απανθρωπιά που συνοδεύουν το καθεστώς της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
Οι εξουσιαστές διατρέχουν πλέον τον κίνδυνο να βρεθούν αντιμέτωποι με ένα ορμητικό κύμα ανθρώπων που επιθυμούν μια αλλαγή της ζωής τους προς στο καλύτερο έξω από το πλαίσιο του καπιταλισμού. Για πολλούς έχει γίνει πια συνείδηση ότι μόνο με τη συνεργασία και την αλληλοβοήθεια θα μπορέσουν να βγουν από το βούρκο στον οποίο τους είχε βυθίσει η νοοτροπία του ο καθένας για την πάρτη του. Συλλογικά εγχειρήματα ξεπηδούν καθημερινά από παντού και μέσω αυτών αρκετοί άνθρωποι που ήταν αποκομμένοι από τα κοινά μαθαίνουν να διαχειρίζονται οι ίδιοι τις υποθέσεις τους αντί να καταφεύγουν ως συνήθως στα πολιτικά γραφεία. Επειδή όμως τέτοιες δομές κρύβουν μέσα τους το σπέρμα μιας μελλοντικής ανεξούσιας κοινωνίας, οι φορείς της εξουσίας έχουν κάθε λόγο να τις βλέπουν ανταγωνιστικά και να προσπαθούν να τις αποδυναμώσουν με οποιοδήποτε τρόπο.
Ένα κλασικό κόλπο των απανταχού εξουσιαστών, που δυστυχώς αποδίδει εξαιρετικά μέχρι και τη σημερινή εποχή, για την διάλυση των κοινωνικών αντιστάσεων και την καταστροφή του οράματος για μια ελεύθερη κοινωνία είναι η προώθηση του πατριωτισμού και των εθνικιστικών ιδεών. Η ανθρώπινη ιστορία βρίθει από περιπτώσεις όπου ηγέτες φοβούμενοι τους αγανακτισμένους υπηκόους τους και την πιθανότητα μιας επικείμενης κοινωνικής επανάστασης, δημιούργησαν φανταστικούς εχθρούς για να σπείρουν τη σύγχυση και παρέσυραν τους λαούς τους σε πολέμους καταστροφικούς με μοναδικό σκοπό την εκτόνωση της οργής μέρους του πληθυσμού και την επιστροφή στην ομαλότητα. Θυμηθείτε για παράδειγμα το πως χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν η Μεγάλη Ιδέα για να αποπροσανατολίσει τους κατοίκους του ελλαδικού χώρου και να καταστείλει τους κοινωνικούς/εργατικούς αγώνες. Κάθε φορά που η ανέχεια και η ανεργία έκαναν αβάσταχτη τη ζωή των λαϊκών στρωμάτων, οι πολιτικοί έταζαν λαγούς με πετραχήλια στο εξαθλιωμένο πλήθος και υπόσχονταν ότι το μέλλον θα ήταν λαμπρό όταν κατάφερναν να κατακτήσουν κι άλλα εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ώστε να επεκτείνουν τα σύνορα του ελληνικού κράτους. Έτσι ο λαός αρχικά παρασύρθηκε στον καταστροφικό πόλεμο του 1897, έπειτα ακολούθησαν οι νικηφόροι Βαλκανικοί πόλεμοι που ναι μεν διπλασίασαν την έκταση της χώρας αλλά δεν προσέφεραν τίποτα το σπουδαίο στους απλούς ανθρώπους. Οι μόνοι που επωφελήθηκαν ήταν οι πλούσιοι γαιοκτήμονες που έγιναν ακόμα πλουσιότεροι αγοράζοντας σε απίστευτα χαμηλές τιμές τσιφλίκια από τους Τούρκους ιδιοκτήτες τους όταν οι τελευταίοι αναγκάστηκαν να ξεπουλήσουν τις περιουσίες τους και να φύγουν άρον άρον μετά την είσοδο του ελληνικού στρατού στα εδάφη τους. Ακόμα οι βιομήχανοι είχαν την ευκαιρία να εκμεταλλευθούν το εξαθλιωμένο και πάμφθηνο εργατικό προλεταριάτο της Βόρειας Ελλάδας.
Σύντομα ξέσπασε ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος που οδήγησε στον εθνικό διχασμό, απ’ τη μια μεριά οι Βενιζελικοί και απ’ την άλλη οι φιλοβασιλικοί. Εννοείται ότι για μια ακόμα φορά τα σπασμένα τα πλήρωσαν οι άνθρωποι που ανήκαν στα χαμηλά κοινωνικά στρώματα ενώ στη συνέχεια ακολούθησε η Μικρασιατική εκστρατεία που αποτέλεσε και την πιο σημαντική προσπάθεια που είχε γίνει ποτέ για την πραγματοποίηση της Μεγάλης Ιδέας. Οι συνέπειες ήταν ολέθριες με τον ελληνικό στρατό να μετρά τεράστιες απώλειες ενώ εκατομμύρια μικρασιάτες ελληνικής καταγωγής είτε έχασαν τη ζωή τους από τα αντίποινα των τουρκικών δυνάμεων είτε αναγκάστηκαν να πάρουν το δρόμο της προσφυγιάς.
Οι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκαν σα σκουπίδια από τους ντόπιους και έγιναν αντικείμενο σκληρής εκμετάλλευσης από την αστική τάξη που τους χρησιμοποιούσε για να κατεβάζει τα μεροκάματα όλων των εργατών.
Αν πχ. γινόταν μια διαμαρτυρία από τους ντόπιους εργάτες για μεγαλύτερες αμοιβές και καλύτερες συνθήκες εργασίας, τα αφεντικά απειλούσαν ότι θα προσλάβουν στις θέσεις τους πρόσφυγες που δεν είχαν τέτοιες απαιτήσεις. Μ’ αυτό τον τρόπο η εργατική τάξη παρέμενε διασπασμένη και αδύναμη προς μεγάλη ευχαρίστηση των εκμεταλλευτών.
Όμως μετά το θάνατο της Μεγάλης Ιδέας έπρεπε να βρεθεί κάτι άλλο που θα συσπείρωνε το λαό γύρω απ’ το ιδανικό της πατρίδας και θα έκανε πάλι ισχυρές τις εθνικιστικές ιδέες. Οι κάτοικοι της Ελλάδας, απαλλαγμένοι πια από το όραμα της κατάκτησης των τουρκικών εδαφών, είχαν αρχίσει να στρέφονται προς τη βελτίωση των όρων της καθημερινής τους ζωής. Οι επιρροές από τη Ρωσική Επανάσταση ήταν εντονότατες ενώ το εργατικό/συνδικαλιστικό κίνημα είχε αρχίσει να σηκώνει κεφάλι επικίνδυνα. Έτσι η άρχουσα τάξη εφηύρε τον κομμουνιστικό κίνδυνο και άρχισε να κάνει πλύση εγκεφάλου στους πολίτες. Σύμφωνα με τη ρητορική των εξουσιαστών, οι απεργοί, οι συνδικαλιστές και οι φιλικά προσκείμενοι στις ιδέες του κομμουνισμού και του σοσιαλισμού ήταν αντεθνικά στοιχεία και πράκτορες των Ρώσων που σκοπό
είχαν να ισοπεδώσουν την εθνική οικονομία, να ανατρέψουν το πολιτικό σύστημα και στη θέση του να επιβάλλουν μια δικτατορία Μπολσεβίκικου τύπου. Έπρεπε λοιπόν να παταχθούν πάση θυσία. Με τη δημιουργία εσωτερικών εχθρών μπόρεσαν να διχάσουν το λαό για μια ακόμα φορά ώστε οι ίδιοι να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Απ’ τη μια ήταν οι πατριώτες/νοικοκυραίοι και απ’ την άλλη τα κουμμούνια/προδότες, μια διαμάχη που κράτησε πολλές δεκαετίες – με αποκορύφωμα τον Εμφύλιο – και παραμένει ζωντανή σε κάποιο βαθμό μέχρι τις μέρες μας.
Κάθε φορά που ετοιμάζεται μια σαρωτική επίθεση ενάντια στα λαϊκά στρώματα η οποία θα τους αφαιρέσει και τα ελάχιστα που τους απέμειναν, οι εξουσιαστές πάντα δικαιολογούν τις πράξεις τους δηλώνοντας πως ό,τι κάνουν είναι για το καλό της πατρίδας ενώ κατηγορούν παράλληλα τους αντιφρονούντες ως προδότες που προωθούν τον εθνικό διχασμό και στρέφονται ενάντια στην κοινωνία. Φυσικά το μήνυμα που θέλουν να περάσουν είναι ότι « Όποιος θέλει να λέγεται πατριώτης και να θεωρείται χρήσιμο και άξιο μέλος της κοινωνίας δεν έχει παρά να σκύψει κι άλλο το κεφάλι, να υποταχθεί στις ορέξεις μας και να ανέχεται οτιδήποτε αποφασίσουμε χωρίς δεύτερη κουβέντα. » Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι οι διάφορες κινητοποιήσεις των τελευταίων μηνών χαρακτηρίζονται συστηματικά ως επικίνδυνες για τη χώρα και κατά συνέπεια ως αντεθνικές/προδοτικές. Θα αναφέρω ως παράδειγμα την κατάληψη της Χαλυβουργικής από απεργούς εργάτες. Έχει χυθεί πολλή λάσπη για αυτή τη μορφή διαμαρτυρίας. Οι πατριδολάγνοι ωρύονται ότι κάτι τέτοιες ενέργειες ξεφτιλίζουν τη χώρα και την καθιστούν αναξιόπιστη για νέες επενδύσεις στο βιομηχανικό τομέα. « Ποιος θα δώσει χρήματα για να δημιουργήσει εργοστάσιο στην Ελλάδα άμα βλέπει αυτά τα χάλια; Βλάκας είναι να επενδύσει σε μια χώρα που βασιλεύει η ανομία; » αναρωτιούνται και φυσικά αυτά που προτείνουν είναι η εντατικοποίηση της αστυνόμευσης, η ψήφιση σκληρότερων νόμων και η αιματηρή καταστολή των δυναμικών κινητοποιήσεων. « Τίποτα δεν είναι πιο σημαντικό απ’ την πατρίδα. » ισχυρίζονται αλλά στην ουσία αυτό που εννοούν με τη λέξη πατρίδα είναι το σύνολο των κεφαλαιοκρατών/εκμεταλλευτών και τα συμφέροντα τους. Η πρόσφατη επέμβαση των Μ.Α.Τ για το σπάσιμο της κατάληψης δείχνει ξεκάθαρα ποια θα είναι η στάση της τωρινής κυβέρνησης προς τους αγώνες των εργαζομένων.
Κάποιες άλλες διαμαρτυρίες που έχουν χαρακτηριστεί ως αντεθνικές είναι αυτές των συμβασιούχων οδοκαθαριστών, των υπαλλήλων αρχαιολογικών χώρων και των λιμενεργατών με το πρόσχημα ότι υπονομεύουν τον ερχομό τουριστών και οδηγούν τη χώρα στην οικονομική καταστροφή. Πολιτικοί και τοπικοί παράγοντες βγαίνουν μέρα νύχτα στα τηλεπαράθυρα και εξαπολύουν μύδρους ενάντια σε όσους απαιτούν τα δεδουλευμένα τους ή επιθυμούν την ανανέωση της σύμβασης τους κατηγορώντας τους για αλητεία και έλλειψη πατριωτισμού. Δηλώνουν αγανακτισμένοι που τόσα εστιατόρια, ξενοδοχεία και μαγαζιά μένουν χωρίς πελατεία επειδή οι δρόμοι γύρω τους έχουν μετατραπεί σε χωματερές, οι κοντινοί αρχαιολογικοί χώροι παραμένουν κλειστοί ή επειδή τα κρουαζιερόπλοια δε μπορούν να δέσουν στα λιμάνια λόγω της απεργίας των λιμενεργατών. Αυτοί όμως οι ίδιοι είναι που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση με τα μέτρα που πήραν για την αύξηση στη φορολογία, τις περικοπές μισθών/συντάξεων και τη μείωση των θέσεων εργασίας. Γίνεται λοιπόν φανερό ότι ο στόχος τους είναι η συντριβή όσων συνεχίζουν να αντιστέκονται στα σχέδια τους και γι’ αυτό τρέφουν τέτοιο μίσος για εκείνους που καλούν σε ταξικούς αγώνες και δε συγκινούνται από τις εκκλήσεις για εθνική ενότητα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς.
Σε κοινωνικό επίπεδο έχει αρχίσει να παρατηρείται διχασμός καθώς ένα μέρος του λαού στρέφεται προς τις ριζοσπαστικές ιδέες ενώ κάποιοι άλλοι τρομοκρατημένοι από τα όσα συμβαίνουν αναζητούν καταφύγιο στην ακροδεξιά.

Η άνετη είσοδος της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής στη βουλή με ένα καλό ποσοστό για τα δεδομένα της
– 7% – είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαίτερα. Αυτό που ευνοεί
την άνοδο της ακροδεξιάς και του εθνικισμού είναι η τάση πολλών ανθρώπων να κατηγορούν τους απέξω για τα προβλήματα τους γιατί αυτό τους είναι πιο βολικό από το να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να παραδεχτούν ότι έφταιγαν και οι ίδιοι. Συν τοις άλλοις, η πλειοψηφία βλέπει μυωπικά τα τεκταινόμενα αδυνατώντας να καταλάβει ότι όλα αυτά που συμβαίνουν είναι απόρροια του καπιταλισμού και του κρατισμού γενικότερα και ότι η μόνη λύση είναι η έξοδος από το εξουσιαστικό μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας.
Οι εθνικιστές σπέρνουν στον κόσμο ψευδαισθήσεις ότι μια ελληνοκεντρική κυβέρνηση θα κάνει τα πάντα καλύτερα αποκρύπτοντας το γεγονός ότι όποια κι αν είναι η εθνικότητα των εξουσιαστών ο σκοπός τους είναι πάντα η καταπίεση και η αφαίμαξη των υπηκόων τους. Όταν ο λαός φτάνει στο σημείο να πιστέψει ότι για όλα φταίνε οι κακοί οι δανειστές μας, η πουτάνα η Μέρκελ, ο καριόλης ο Σόιμπλε και οι ξενέρωτοι Ευρωπαίοι εταίροι – όπως συνήθως τους χαρακτηρίζουν – και ότι μια κυβέρνηση που θα πάψει να υπηρετεί τα παραπάνω άτομα θα μετατρέψει την Ελλάδα σε επί γης παράδεισο, τότε κάπου υπάρχει πρόβλημα. Όλοι αυτοί οι εξουσιαστικοί παράγοντες δεν είναι τίποτα άλλο από μαριονέτες ενός αδηφάγου συστήματος που αργά ή γρήγορα θα τους πετάξει στην άκρη σα στημένες λεμονόκουπες. Κι έπειτα θα βρεθούν άλλοι να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο. Το να νομίζει κανείς ότι θα αλλάξει τη ζωή του και την κοινωνία γενικότερα με την προώθηση νέων προσώπων στο πολιτικό προσκήνιο, είναι το ίδιο με το να νομίζει ότι αναθέτοντας ρόλους σε νέους ηθοποιούς θα αλλάξει το σενάριο της ταινίας ή της θεατρικής παράστασης. Μπορεί να υπάρξουν κάποιες διαφορές στην ερμηνεία αλλά ο ρόλος και η εξέλιξη του έργου θα παραμείνουν ίδια.
Η ιστορία μας διδάσκει ότι όπου έγιναν επαναστάσεις με εθνικιστικό χαρακτήρα, ο λαός σύντομα συνειδητοποίησε πως οι θυσίες του πήγαν στράφι και πως οι νέοι, ομοεθνείς αφέντες του δε διέφεραν και πολύ από τους προηγούμενους αλλοδαπούς ή ξενόδουλους εκμεταλλευτές του. Γι’ αυτό καλύτερα να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Όσοι μας τα πρήζουν με τη σωτηρία της πατρίδας, το κάνουν εκ του πονηρού
αποσκοπώντας στην αποδυνάμωση του ριζοσπαστικού κινήματος που έρχεται για να ανατρέψει το σάπιο πολιτικό σύστημα και να οδηγήσει σε ένα ανεξούσιο μέλλον.
Οι πατριδολάγνοι γνωρίζουν πολύ καλά τα δικά τους συμφέροντα και πως να τα επιδιώξουν. Ας κάνουμε λοιπόν κι εμείς το ίδιο. Συμφέρον μας είναι η καταστροφή του κράτους και της εξουσίας και δεν έχουμε καμία δικαιολογία να παρασυρόμαστε από εθνικιστικές κορώνες.

Posted in αντιεθνικισμός | Tagged

David Icke : Η δολοφονική μηχανή … που λέγεται « σύγχρονη ιατρική »

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε πριν μερικά χρόνια στο newsletter της ιστοσελίδας του David Icke στη διεύθυνση http://www.davidicke.com/ με τον τίτλο The killing machine … called « modern medicine ». Από τότε έχει κυκλοφορήσει ευρύτατα στο διαδίκτυο ενώ έχει αναδημοσιευτεί ολόκληρο στην εξής διεύθυνση
http://vaticproject.blogspot.com . Ο David Icke, με αφορμή την περιπέτεια υγείας του
φίλου και γνωστού του Brian Haw, ξεσπαθώνει εναντίον του ιατρικού κατεστημένου και των φαρμακοβιομηχανιών βγάζοντας τα άπλυτα τους στη φόρα. Και αυτά που έχει να τους προσάψει δεν είναι λίγα! Οι πιο υποψιασμένοι δεν θα εκπλαγούν και ιδιαίτερα αλλά όσοι δεν έχουν εμβαθύνει στην έρευνα για ιατρικές απάτες και βρομιές θα πέσουν απ’ τα σύννεφα με αυτά που θα διαβάσουν. Έχω διατηρήσει το περισσότερο φωτογραφικό υλικό που συνόδευε το πρωτότυπο κείμενο.

Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ … ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ « ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΑΤΡΙΚΗ »

Γιατί αυτοί οι βαθύτατα διαταραγμένοι « άνθρωποι » θα προτιμούσαν να πεθαίνουμε μαζικά παρά να θεραπευτούμε χρησιμοποιώντας μια εναλλακτική θεραπεία και γιατί έχουν δημιουργήσει το μύθο της χοληστερόλης και το φόβο του ήλιου για να βλάψουν το σώμα και την καρδιά – και τόσα άλλα.

Γεια σε όλους …
Καθώς ταξίδευα και έβγαζα ομιλίες στην Αμερική τον Οκτώβρη, έλαβα ένα μήνυμα να επικοινωνήσω με τον Brian Haw, τον ακτιβιστή για την ειρήνη που ξεκίνησε μια διαμαρτυρία 24 ώρες το 24ωρο και 7 μέρες την εβδομάδα έξω απ’ το κτίριο της Βουλής στο Λονδίνο το 2001 για να τονίσει από τότε τη σφαγή και τον πόνο των παιδιών που σκοτώθηκαν και ακρωτηριάστηκαν στους πολέμους στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ και για να δείξει τη φρίκη που προκαλεί η χρήση του απεμπλουτισμένου ουρανίου.
Η αφοσίωση του στον αγώνα του είναι πραγματικά το κάτι άλλο. Κάθεται βρέξει χιονίσει στην πλατεία απέναντι απ’ την είσοδο της Βουλής αντιμετωπίζοντας τις επιθέσεις των τραμπούκων και της αστυνομίας ( που πολύ συχνά είναι το ίδιο πράγμα ).
Πολλές φορές τον έχουν συλλάβει, τον έχουν κακοποιήσει, τον έχουν απειλήσει καθώς συνέχεια αντιστέκεται στις προσπάθειες της κυβέρνησης για την εκδίωξη του. Τα μέλη της κυβέρνησης του Tony Blair αισθάνθηκαν τόσο άβολα με την διαμαρτυρία του Brian Haw που γινόταν μπροστά στα μούτρα τους σε σημείο που ψήφισαν νέους νόμους για να τον διώξουν. Όμως οι νόμοι δεν μπορούσαν να έχουν αναδρομική ισχύ και έτσι ο Brian παρέμεινε στην πλατεία.


Έχω επισκεφτεί τον Brian μερικές φορές τα τελευταία χρόνια και έχουμε κουβεντιάσει για τις εξελίξεις. Σε πολλά πράγματα οι απόψεις μας δε συγκλίνουν αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Πάντα θαύμαζα την αφοσίωση του και τη δύναμη του χαρακτήρα του γιατί τραβάει το δρόμο του ότι κι αν προκύψει και είναι πραγματικά εξοργισμένος με αυτό που γίνεται στο όνομα μας στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Έτσι στεναχωρήθηκα πολύ όταν πήρα το μήνυμα για τον Brian στην Αμερική που έλεγε ότι ήταν στο νοσοκομείο στο Λονδίνο με καρκίνο των πνευμόνων και ότι έπρεπε να επικοινωνήσω μαζί του.
Επέστρεψα πίσω δια μέσω Λονδίνου για να πάω στην επόμενη εκδήλωση στην Ευρώπη όπου θα μιλούσα και μόλις κατέβηκα απ’ το αεροπλάνο κατευθύνθηκα αμέσως προς το νοσοκομείο κοντά στο κτίριο της Βουλής για να δω τον Brian.
Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση ήταν πως παρά τη διάγνωση η έννοια του Brian ήταν το πως θα επιστρέψει στη θέση του στην πλατεία το συντομότερο δυνατό.
Του είχαν πει ότι έπασχε από καρκίνο των πνευμόνων που ήταν « εγχειρήσιμος ». Αλλά ο όρος « εγχειρήσιμος », όπως προέκυψε στη συνέχεια, σήμαινε ότι μπορούσε να γίνει αφαίρεση του πνεύμονα και μετά άλλαξαν γνώμη επειδή είπαν ότι ο άλλος πνεύμονας δεν ήταν αρκετά δυνατός για να τα καταφέρει μόνος του. Καθώς καθόμουν δίπλα του, ένας νεαρός γιατρός ήρθε και άρχισε να μιλάει για μια επέμβαση που θα εμπόδιζε τον όγκο να φράξει την τραχεία και μετά πρότεινε τη
συνηθισμένη θεραπεία που ακολουθεί την επέμβαση – τη χημειοθεραπεία.
Τα φάρμακα της χημειοθεραπείας είναι δηλητήρια που σκοτώνουν τα κύτταρα, όχι απλά τα καρκινικά κύτταρα αλλά όλα τα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων και των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Το ζήτημα είναι το αν τα φάρμακα θα σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα προτού καταστρέψουν αρκετά υγιή κύτταρα και οδηγήσουν το σώμα στο θάνατο. Και ακόμα και αν μερικές φορές υπάρχει επιτυχία, η χημειοθεραπεία θα έχει καταστρέψει αρκετά κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος με αποτέλεσμα ο ασθενής να είναι πολύ πιο επιρρεπής στο να αναπτύξει περισσότερους καρκίνους και αρρώστιες που κανονικά ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα θα αντιμετώπιζε.
Ο Brian απέρριψε τη χημειοθεραπεία και ήθελε να ακολουθήσει την εναλλακτική θεραπεία που βασίζεται στο έργο του Ιταλού ογκολόγου Tullio Simoncini, « Cancer Is A Fungus … And It Is Curable » ( σ.τ.μ. Ο Καρκίνος Είναι Μύκητας … Και Θεραπεύεται ) το οποίο έχω αναφέρει στο newsletter μου.

Ο Simoncini ήταν ένας κορυφαίος χειρούργος-ογκολόγος στην Ιταλία που είχε κουραστεί να βλέπει παιδιά να πεθαίνουν όχι απλά απ’ τον καρκίνο αλλά απ’ τη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία. Στα βιβλία μου το περιγράφω ως « Dying to be cured » ( σ.τ.μ. Πεθαίνεις για να θεραπευτείς ).
Σκέφτηκε ότι έπρεπε να υπάρχει κάποιος καλύτερος τρόπος θεραπείας και άρχισε να επανεξετάζει την ασθένεια του καρκίνου απ’ το μηδέν και χωρίς προκαταλήψεις σχετικά με το τι ήταν και πως μπορούσε να νικηθεί.
Η έρευνα που ακολούθησε και η εμπειρία του στο χώρο της ογκολογίας και της χειρουργικής τον οδήγησαν στην ανακάλυψη ότι ο καρκίνος προκαλείται από ένα μύκητα γνωστό ως Candida. Σχεδόν όλοι έχουν Candida, έναν οργανισμό που μοιάζει με ζυμομύκητα, αλλά αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα γιατί το ανοσοποιητικό σύστημα τον ελέγχει. Το πρόβλημα παρουσιάζεται μόνο όταν το ανοσοποιητικό σύστημα βρίσκεται σε καταστολή και είναι εξασθενισμένο (από το άγχος, τα φάρμακα, τα ναρκωτικά, τα συντηρητικά τροφίμων, την ηλεκτρομαγνητική μόλυνση κτλ. ή αλλιώς τη « σύγχρονη ζωή »). Τότε η Candida μεταμορφώνεται σε έναν ισχυρό μύκητα που μπορεί να βγει εκτός ελέγχου και να κατακλύσει το σώμα και τα όργανα του.
Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά με πανικό σε αυτή την εξάπλωση του μύκητα κατασκευάζοντας κυτταρικά τοιχώματα ή φράγματα – τα οποία είναι γνωστά ως « καρκινικοί όγκοι » – για να προστατέψει το σώμα απ’ την επίθεση των μυκήτων.
Αυτό δεν είναι τόσο μια κυτταρική δυσλειτουργία όσο μια απελπισμένη προσπάθεια αναχαίτισης της επίθεσης του μύκητα. Όταν τμήματα του μύκητα αποσπώνται και κατακλύζουν άλλα μέρη του σώματος, το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά με τον ίδιο τρόπο και έτσι έχουμε αυτό που ονομάζεται δευτερεύων καρκίνος.
Μπορείς να δοκιμάσεις να αφαιρέσεις τη ρίζα του προβλήματος χειρουργικά αλλά αν ο μύκητας είναι ακόμα ενεργός θα επιστρέψει απλά κάπου αλλού. Γι’ αυτό το ποσοστό επιβίωσης για ασθενείς με καρκίνο των πνευμόνων στο Ηνωμένο Βασίλειο πχ. είναι μόλις 29.7% μετά από ένα χρόνο και 8.8% μετά από πέντε χρόνια.
Ο Simoncini ξεκίνησε την ανακάλυψη του όταν αναρωτήθηκε γιατί υπήρχαν πάντα λευκές μπαλίτσες γύρω απ’ τον καρκινικό όγκο όποτε έκανε εγχείρηση σε καρκινοπαθείς. Και τότε συνειδητοποίησε γιατί συνέβαινε αυτό.

Η Candida, όπως βλέπετε εδώ και στους καρκινικούς όγκους παραπάνω, είναι λευκή.

Πριν λίγους μήνες μοιράστηκα με τον Tullio Simoncini μια ημερήσια παρουσίαση που είχε οργανωθεί απ’ τον Mike Lambert της κλινικής Shen ένα δρόμο πιο κάτω απ’ το σπίτι μου και ο Tullio με εντυπωσίασε βαθύτατα ως άνθρωπος και ως επιστήμονας. Έχει πάθος να βοηθάει ανθρώπους που δεν θα χρειαστεί να πεθάνουν αν φροντιστούν όπως πρέπει και ακολουθήσουν θεραπευτική αγωγή με μια από τις ισχυρότερες αντιμυκητιακές ουσίες στον πλανήτη – τη διττανθρακική σόδα ( σ.τ.μ. δηλαδή τη μαγειρική σόδα ) , ναι αυτό το πράγμα που μπορείς να αγοράσεις στο σούπερ μάρκετ δίνοντας ένα γελοίο ποσό.
Πως μπορεί το βασικό συστατικό του μπέικιν πάουντερ να σκοτώνει τον καρκίνο; Είναι απίστευτα αποτελεσματικό στο να σκοτώνει το μύκητα Candida και όταν αυτό συμβαίνει, το ανοσοποιητικό σύστημα διαλύει το κυτταρικό φράγμα – τον όγκο – γιατί δε χρειάζεται πλέον.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι γνώριζαν για τις θεραπευτικές ιδιότητες των αντιμυκητιακών ουσιών και Ινδικά βιβλία γραμμένα πριν από χιλιάδες χρόνια πραγματικά συνιστούν αυτές με τη μεγαλύτερη δραστικότητα για τη θεραπεία του καρκίνου. Επειδή ο καρκίνος δε μπορεί να υπάρξει σε ένα αλκαλικό περιβάλλον – ο μύκητας μπορεί να υπάρξει μόνο σε ένα όξινο περιβάλλον και υπάρχει τόσος καρκίνος τριγύρω επειδή η διατροφή και ο τρόπος ζωής έχουν κάνει τα σώματα των ανθρώπων απίστευτα όξινα. Ακόμα και το άγχος και τα αρνητικά συναισθήματα εμφανίζονται χημικά ως οξέα στο σώμα.

Τι είναι η διττανθρακική σόδα; Μια ισχυρή αλκαλική ουσία.

Η αλκαλοποίηση του σώματος αυξάνει επίσης την παροχή του οξυγόνου στην πληγείσα απ’ τον καρκίνο περιοχή και ο καρκίνος δε μπορεί να επιβιώσει σε μια ατμόσφαιρα πλούσια σε οξυγόνο. Η διττανθρακική σόδα είναι πολύ πιο αποτελεσματική από τα αντιμυκητιακά φάρμακα και έχει ένα άλλο φοβερό πλεονέκτημα – οι μύκητες δε μπορούν να μεταλλαχθούν ώστε να αναπτύξουν νέα στελέχη με ανοσία σ’ αυτή όπως μπορεί να συμβεί με τα άλλα φάρμακα.
Στην παρουσίαση του Simoncini είδα εντυπωσιακές φωτογραφίες από το στάδιο πριν τη θεραπεία και μετά απ’ αυτή και παρακολούθησα ένα πλήθος ανθρώπων που είχαν να διηγηθούν επιβλητικές ιστορίες για τις « θαυματουργές » θεραπείες τους και την ανάρρωση τους ακόμα κι από προχωρημένα στάδια του καρκίνου.

Εδώ μπορείτε να δείτε το αποτέλεσμα της διττανθρακικής σόδας στην αφαίρεση των μαύρων μαζών των καρκίνων.

Έναν Αμερικάνο τον έστειλαν στο σπίτι του απ’ το νοσοκομείο και του είπαν απλά να απολαύσει το χρόνο που του απέμενε γιατί δε γινόταν τίποτα, αλλά όταν πέτυχε τυχαία το Simoncini στο διαδίκτυο και πήγε για θεραπεία στην Ιταλία επέστρεψε στο νοσοκομείο για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Μία κυρία μίλησε για το πως θεραπεύτηκε από τον καρκίνο του μαστού μέσα σε επτά μέρες. Ο ίδιος γνωρίζω ότι πάρα πολλοί άνθρωποι έχουν δει τους καρκίνους τους να εξαφανίζονται έπειτα από τη θεραπεία του Simoncini και άλλοι γιατροί έχουν αρχίσει να ακολουθούν το παράδειγμα του, αν και πάντα κάτω από τις τρομερές πιέσεις των ιατρικών οργανισμών και των κυβερνητικών αρχών που χρηματοδοτούνται και ελέγχονται απ’ τα καρτέλ των φαρμακευτικών εταιρειών που θέλουν να συντρίψουν οποιαδήποτε εναλλακτική θεραπεία πάει κόντρα στο νυστέρι, τη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία.
Όταν ο Simoncini ανακάλυψε ότι η θεραπεία του είχε αποτέλεσμα, προσέγγισε τους επίσημους ιατρικούς οργανισμούς στην Ιταλία για να ζητήσει να γίνουν κλινικές δοκιμές ώστε να αποδείξει πόσο αποτελεσματική ήταν. Αν το ιατρικό κατεστημένο ενδιαφερόταν πραγματικά για τους ασθενείς και το καλό τους θα άρπαζε αυτή την ευκαιρία. Αντί γι’ αυτό όμως φρόντισαν να αφαιρέσουν την άδεια ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος απ’ τον Simoncini και επιχείρησαν να σταματήσουν τη θεραπεία του ενώ οργάνωσαν τη διαπόμπευση του απ’ τα Μ.Μ.Ε και τον απείλησαν με φυλάκιση. Τον διέγραψαν απ’ τον ιατρικό οργανισμό της Ιταλίας και δεν τον άφηναν να βλέπει ασθενείς λόγω « της χρήσης μη εγκεκριμένων θεραπειών ».
Αυτοί και οι όμοιοι τους σε όλο τον κόσμο είναι άρρωστοι με όλη τη σημασία της λέξης. Άρρωστοι στην καρδιά και άρρωστοι στο μυαλό. Όσο για το αν είναι άρρωστοι στην ψυχή έχω αμφιβολίες γιατί μπορεί να μην έχουν καν ψυχή.
Η εμπειρία του Brian Haw αποτελεί ένα τυπικό παράδειγμα του τι συμβαίνει. Του εξήγησα τη θεραπεία και του κανόνισα μια συνάντηση με τον Mike Lambert απ’την κλινική Shen, ο οποίος με τη σειρά του κανόνισε γι’ αυτόν μια τηλεφωνική συνομιλία με τον Tullio Simoncini.

Ο Mike Lambert απ’ την κλινική Shen http://www.theshenclinic.com/

Τότε ήταν που άρχισαν τα προβλήματα. Ήταν φανερό ότι είχε γίνει βούκινο στο νοσοκομείο του Λονδίνου που νοσηλευόταν ο Brian αυτό που σχεδιάζαμε και ξαφνικά ο Mike δέχθηκε ένα τηλεφώνημα απ’ το Βρετανικό Γενικό Ιατρικό Συμβούλιο που τον προειδοποιούσε να μην τολμήσει να εφαρμόσει καμία τέτοια θεραπεία στη Βρετανία – κάτι που ούτως ή άλλως δεν είχε πρόθεση να κάνει.
Ακόμα, ο Tullio Simoncini χρειαζόταν να δει τις γνωματεύσεις και τις ακτινογραφίες του Brian ώστε να μάθει που ακριβώς βρισκόταν ο καρκίνος και να εκτιμήσει πόσο προχωρημένος ήταν. Όμως το νοσοκομείο τις κρατούσε για εβδομάδες και δε μας άφηνε να τις πάρουμε πράγμα που έκανε αδύνατη τη διάγνωση για τη θεραπεία του. Έτσι χάθηκε χρόνος.
Πήγα με τον Mike να δούμε τον Brian και να ρωτήσουμε το προσωπικό του νοσοκομείου τι στα κομμάτια γινόταν με τις γνωματεύσεις κτλ. και δεν του τις έδιναν. Στην πραγματικότητα ήταν αφημένες στο γραφείο της πτέρυγας αλλά δε μπορούσαν να του τις παραδώσουν χωρίς άδεια από τη διεύθυνση του νοσοκομείου και μας είπαν ότι έπρεπε να περάσουν 40 μέρες – ναι 40 μέρες – για να τις παραδώσουν στον ασθενή.
Τι νόημα έχει αυτό; Οι περισσότεροι ασθενείς μέχρι τότε είτε θα έχουν πεθάνει είτε θα έχουν πάρει εξιτήριο. Εξέφρασα ανοιχτά το πως αισθανόμουν για αυτή την εξωφρενική κατάσταση και την άλλη μέρα μας έδωσαν αυτά που θέλαμε. Αλλά όταν τα στείλαμε στον Simoncini μας είπε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τις αξονικές τομογραφίες – ήταν θολές, αλλοιωμένες και αδύνατο να διαβαστούν σωστά.
Αυτό έχει ζωτική σημασία για τον εξής λόγο. Όταν η διττανθρακική σόδα διαλυμένη σε νερό έρθει σε επαφή με τον μύκητα, τον αφήνει νεκρό – κάθε φορά. Γι’ αυτό, με εξαίρεση τον καρκίνο των οστών, μπορείς να καταστρέψεις σχεδόν κάθε καρκινικό όγκο αν καταφέρεις να εναποθέσεις το διάλυμα της διττανθρακικής σόδας πάνω στον μύκητα/όγκο.
Αν αυτή η θεραπεία ήταν σε μεγάλο βαθμό διαθέσιμη στα νοσοκομεία, τότε δε θα υπήρχε αυτό το πρόβλημα γιατί μέσω μιας χειρουργικής επέμβασης το διάλυμα θα μπορούσε να εγχυθεί οπουδήποτε. Επίσης αυτό μπορεί να γίνει χωρίς καμία επέμβαση αν η περιοχή του σώματος που μας αφορά αιματώνεται καλά γιατί η διττανθρακική σόδα μπορεί να εισαχθεί στην κυκλοφορία του αίματος όσο πιο κοντά γίνεται στο μύκητα και το αίμα θα την πάει στο σημείο που θέλουμε.
Σε μερικά είδη καρκίνου, όπως του λάρυγγα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί από του στόματος και στον καρκίνο του δέρματος φυσικά τα πράγματα είναι πιο απλά – τοποθετείται πάνω του – όπως μπορείτε να δείτε στις παρακάτω εικόνες από το πριν και το μετά.
Χειρουργικές επεμβάσεις για αυτή τη ριζοσπαστική θεραπεία δεν επιτρέπονται εξαιτίας του ιατρικού κατεστημένου που υπηρετεί τα συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών και έτσι ο Tullio Simoncini έπρεπε να αναπτύξει τη χρήση των ενδοσκοπίων, τα οποία είναι μακριά σωληνάκια που χρησιμοποιούν οι γιατροί για να δουν το εσωτερικό του σώματος χωρίς να κάνουν εγχείρηση. Κάτι τέτοιο επιτρέπει στη διττανθρακική σόδα να τοποθετηθεί κατευθείαν πάνω στον καρκίνο – μύκητα.
Αυτό σήμαινε ότι, μετά τον εξοστρακισμό του απ’ την ιατρική κοινότητα επειδή βρήκε μια αποτελεσματική θεραπεία για τον καρκίνο, ο Simoncini έπρεπε να συνεργαστεί με ιδιωτικές κλινικές που έχουν ιατρικό προσωπικό με άδεια να χρησιμοποιεί τα ενδοσκόπια και αυτό έχει κάνει τη θεραπεία πολύ πιο ακριβή απ’ ότι είναι στην πραγματικότητα. Η διττανθρακική σόδα από μόνη της είναι τόσο φτηνή όσο τα πατατάκια.
Όλα αυτά μπορούν να κάνουν την οργάνωση της θεραπείας μια πολύ δύσκολη και χρονοβόρα διαδικασία και προς τιμήν του ο Mike Lambert έκανε τουλάχιστον 100 τηλεφωνήματα καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες για να βρεθεί μια κλινική στην οποία ο Brian Haw θα μπορούσε να κάνει τη θεραπεία.
Τότε όμως έφτασαν τα νέα ότι οι Ιταλικές αρχές είχαν κινηθεί και πάλι δικαστικά ενάντια στον Simoncini για να του απαγορέψουν ακόμα και τη συνεργασία με τις Ιταλικές κλινικές και το προσωπικό τους που τον βοηθούσε στο έργο του.
Δε βλέπουν καμία ειρωνεία ή αντίφαση στο γεγονός ότι όπως μου είπε ο Mike Lambert : « Η διττανθρακική σόδα χορηγείται συχνά ενδοφλέβια σε περιπτώσεις μεταβολικής οξέωσης, νεφρικών δυσλειτουργιών κτλ., και μερικές φορές χρησιμοποιούνται διαλύματα με περιεκτικότητα 8,4% ενώ ο Tullio Simoncini χρησιμοποιεί διαλύματα με ανώτατη περιεκτικότητα 5%.
Αυτό δείχνει την απελπισμένη προσπάθεια του ιατρικού κατεστημένου που ελέγχεται από τις φαρμακοβιομηχανίες να εμποδίσει τον κόσμο να δει πόσο αποτελεσματική είναι αυτή η θεραπεία. Αλλά από που κι ως που μπορεί να περιμένει κανείς συμπαράσταση ή τιμιότητα από ένα σύστημα ελέγχου που δεν έχει πρόβλημα να στοχοποιεί πόλεις ολόκληρες με άμαχο πληθυσμό και να ενορχηστρώνει γεγονότα σαν αυτά της 11/9 και άλλες εκτρωματικές πράξεις;
Αυτή είναι η νοοτροπία με την οποία έχουμε να κάνουμε και το κατεστημένο είναι τρομοκρατημένο στην ιδέα ότι κάποιος επώνυμος άνθρωπος με κύρος θα θεραπευτεί με αυτό τον τρόπο και με το παράδειγμα του θα καταστρέψει το Μαγαζάκι του Τρόμου των φαρμακευτικών εταιρειών και των μεγαλογιατρών δίνοντας δημοσιότητα στην αποτελεσματικότητα αυτής της θεραπείας και εκθέτοντας τις συστηματικές προσπάθειες για την απόκρυψη της.
Επίσης έχω επισημάνει το έργο δύο Βρετανών επιστημόνων και ερευνητών, των καθηγητών Gerry Potter και Dan Burke, οι οποίοι ανακάλυψαν την αποτελεσματικότητα μερικών φυσικών αντικαρκινικών ουσιών που ονομάζονται σαλβεστρόλες ( σ.τ.μ. salvestrols στο πρωτότυπο κείμενο ) και οι οποίες βρίσκονται σε πολλά φρούτα και λαχανικά. Τι ρόλο έχουν οι σαλβεστρόλες στα φρούτα και τα λαχανικά; Να σκοτώνουν τους μύκητες – δείτε στο newsletter της ιστοσελίδας μου το άρθρο « Stopping Cancer … The Way It Was Meant To Be » ( σ.τ.μ. Σταματώντας τον καρκίνο με τον τρόπο που θα έπρεπε ).
Η ριζοσπαστική δουλειά των Potter και Burke μας δίνει τη δυνατότητα και να θεραπεύσουμε τον καρκίνο και να προστατευθούμε απ’ αυτόν αλλά για μια ακόμα φορά έχουμε την επανάληψη του γνωστού πια σκηνικού – οι ερευνητές παρενοχλούνται συνεχώς και το έργο τους υπονομεύεται απ’ το ιατρικό κατεστημένο που δεν επιθυμεί την επιτυχία τους.

Τα « φάρμακα » των φαρμακοβιομηχανιών και οι κυνηγοί κεφαλών τους.

Στο τέλος ο Mike Lambert παρά τις αναποδιές τα κατάφερε και κανονίστηκε ο Brian Haw να ξεκινήσει θεραπεία σε κάποια Ευρωπαϊκή χώρα μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες κι όλα αυτά χάρη στην εκπληκτική ανταπόκριση σας στην έκκληση που έκανα αυτή την εβδομάδα μέσα απ’ την ιστοσελίδα για δωρεά χρημάτων ώστε να καλυφθούν τα έξοδα θεραπείας, μετακινήσεων και διαμονής του Brian Haw.
Η ανακούφιση μου δεν περιγράφεται μετά απ’ όλο αυτό το διάστημα που χάσαμε χρόνο εξαιτίας των συνθηκών στις οποίες αναφέρθηκα προηγουμένως.
Δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το αν θα γίνει καλά ο Brian, ακόμα πρέπει να βρεθεί η ακριβής θέση του καρκίνου, σε πόσο προχωρημένο στάδιο βρίσκεται κ.ο.κ αλλά του δόθηκε η καλύτερη δυνατή ευκαιρία παρά τις πιθανότητες που είναι εναντίον του λόγω του πολύ χρόνου που ήδη έχει χαθεί.
Πόση κακία υπάρχει στον κόσμο όταν για να κανονίσεις μια θεραπεία που θα μπορούσε να βοηθήσει έναν καρκινοπαθή πρέπει να κάνεις τα αδύνατα δυνατά;
Πως είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι είμαστε ελεύθεροι όταν δεν έχουμε καν το δικαίωμα να αποφασίσουμε ποια θεραπεία θα επιλέξουμε για το ίδιο μας το σώμα που καταρρέει; Για σκεφτείτε το. Αυτό και μόνο το γεγονός δείχνει ξεκάθαρα ότι ο φασισμός βασιλεύει στον κόσμο που ζούμε.
Το μέγεθος της επίθεσης ενάντια στην υγεία των ανθρώπων μπορεί να φανεί απ’ την παρακάτω ιστορία – αυτής του ήλιου. Μας λένε να φοβόμαστε τον ήλιο και να μένουμε μακριά απ’ αυτόν ή να απλώνουμε πάνω μας χημικές αντηλιακές κρέμες για να προστατευθούμε από τον καρκίνο του δέρματος.
Κατά τον ίδιο τρόπο, μας λένε να φοβόμαστε τη χοληστερόλη και να προσπαθούμε να την κρατήσουμε χαμηλά, μειώνοντας την κατανάλωση ζωικών λιπαρών και παίρνοντας φάρμακα γνωστά ως στατίνες που αποφέρουν κέρδη πολλών δισεκατομμυρίων στις φαρμακοβιομηχανίες, για να αποτρέψουμε τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιοπαθειών.
Αλλά όπως μου είπε ο Mike Lambert αυτή την εβδομάδα και οι δύο αυτές εκστρατείες – ενάντια στην έκθεση στον ήλιο και ενάντια στη χοληστερόλη – μαζί με τη συνακόλουθη προπαγάνδα τους είναι κατά βάση συνδεδεμένες μεταξύ τους και έχουν σχεδιαστεί για να μας καταστρέψουν σωματικά, νοητικά και συναισθηματικά, όπως θα σας εξηγήσω παρακάτω.
Ο στόχος τους είναι η μείωση της ποσότητας μιας ουσίας που λέγεται βιταμίνη D3 και η οποία παράγεται όταν το δέρμα μας εκτίθεται στις υπεριώδεις ακτίνες B του ήλιου ( UVB ) ενώ μπορούμε επίσης να τη βρούμε σε τροφές όπως τα λιπαρά ψάρια, το κρέας, τα μανιτάρια και τα αυγά. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης D3 σχετίζεται με καταστάσεις όπως ραχίτιδα, απώλεια οστικής μάζας, καρκίνο, σκλήρυνση κατά πλάκας, ρευματοειδή αρθρίτιδα, διαβήτη, Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ. Η έλλειψη της βιταμίνης D3 μπορεί επίσης να προκαλέσει κατάθλιψη.
Όταν πασαλείφεστε με αντηλιακές κρέμες μπλοκάρετε την απορρόφηση της ηλιακής ακτινοβολίας που είναι απαραίτητη για την παραγωγή της βιταμίνης D3 απ’ το σώμα και οι χημικές ουσίες της αντηλιακής κρέμας είναι αυτές που προκαλούν τον καρκίνο του δέρματος – όχι ο ήλιος.
Φυσικά θα καείτε αν καθίσετε υπερβολική ώρα στον ήλιο – αυτό είναι μια άλλη ιστορία και δική σας επιλογή – αλλά χρειάζεστε λίγη ωρίτσα έξω στη λιακάδα για να αποκτήσετε μια επαρκή ημερήσια δόση βιταμίνης D3 ( στην πραγματικότητα δεν είναι βιταμίνη αλλά ορμόνη όπως μου λέει ο Mike Lambert ). Η χρονική διάρκεια της απαραίτητης έκθεσης στον ήλιο είναι περίπου 20 λεπτά με μισή ώρα τη μέρα για τα άτομα με ανοιχτόχρωμη επιδερμίδα και 3 με 6 φορές περισσότερη για τα άτομα με σκουρόχρωμη επιδερμίδα.
Ορίστε λοιπόν πια είναι η σύνδεση με την εκστρατεία που έχουν εξαπολύσει εδώ και πολλά χρόνια ενάντια στη χοληστερόλη – η χοληστερόλη είναι αυτή που μεταβολίζει ( προκαλεί μια χημική αντίδραση που μετατρέπει ) τις ακτίνες του ήλιου σε βιταμίνη D3. Ο συνδυασμός αντηλιακών και μειωμένης χοληστερόλης έχει ως επακόλουθο την ανεπάρκεια βιταμίνης D3 και έτσι υπάρχουν περισσότερες περιπτώσεις καρκίνων, σκλήρυνσης κατά πλάκας, ρευματοειδούς αρθρίτιδας, διαβήτη, Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ, παθήσεων των οστών, κατάθλιψης και νοητικής υστέρησης.
Η εμμονή με τις χαμηλές σε λιπαρά και χοληστερόλη δίαιτες είναι σχεδιασμένη απ’ αυτούς που δουλεύουν παρασκηνιακά ώστε να οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια τον κόσμο στις παραπάνω ασθένειες αλλά και σε άλλες.
Η χοληστερόλη αποτελεί ένα βασικό δομικό στοιχείο των κυττάρων και όπως λέει ο Mike Lambert είναι απαραίτητη για … το σώμα, τα μαλλιά, το δέρμα, την αναδόμηση των νυχιών, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, την παραγωγή των ορμονών συμπεριλαμβανομένων των αρσενικών και των θηλυκών σεξουαλικών ορμονών, για να μπορούν τα κύτταρα να απορροφούν θρεπτικά συστατικά και να αποβάλλουν τις άχρηστες ουσίες, για την αποκατάσταση των τραυματισμένων μυών συμπεριλαμβανομένου και του καρδιακού μυ. Επίσης η μειωμένη χοληστερόλη ανακόπτει τη διαδικασία ανάπτυξης και επιδιόρθωσης των κυττάρων ενώ ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που πάσχουν από κατάθλιψη και σκέφτονται την αυτοκτονία έχουν βρεθεί να έχουν χαμηλή χοληστερόλη.
Υπάρχει μεγαλύτερη ειρωνεία απ’ το να μειώνουν την ποσότητα ενός στοιχείου βασικού για την επιδιόρθωση του καρδιακού μυ δήθεν για να προστατέψουν τον κόσμο απ’ τις καρδιοπάθειες, ακόμα και όταν κάποιος έχει υποστεί ζημιά στον καρδιακό μυ; Γνωρίζετε ότι περίπου το 75% αυτών που παθαίνουν ανακοπή έχουν φυσιολογικά επίπεδα χοληστερόλης;
Αυτό είναι το βασικό μοτίβο που παρατηρεί κανείς όταν εμβαθύνει αρκετά την έρευνα του για την παγκόσμια συνωμοσία. Τα πράγματα που είναι τα πιο σημαντικά για την ευημερία του ανθρώπου και για τη σωματική, τη νοητική και τη συναισθηματική του υγεία, δαιμονοποιούνται από το σύστημα για να μας κάνει να τα φοβόμαστε – όπως ακριβώς δαιμονοποιούν το διοξείδιο του άνθρακα, ένα βασικό συστατικό για τη ζωή στη Γη. Η πλεκτάνη είναι τόσο καλοστημένη που ξεπερνάει τα όρια της φαντασίας των περισσότερων ερευνητών και συγγραφέων που ασχολούνται με τις θεωρίες συνωμοσίας.
Η « θεραπεία » για τη χοληστερόλη – η « θεραπεία » για ένα συστατικό βασικό για τη λειτουργία του σώματος – είναι τα φάρμακα που λέγονται στατίνες και τα οποία είναι σχεδιασμένα ώστε να χαμηλώνουν τη χοληστερόλη και έχουν ως αποτέλεσμα όλες τις συνέπειες που περιέγραψα παραπάνω και πολλές άλλες ακόμα. Περίπου 7 εκατομμύρια άνθρωποι παίρνουν τακτικά αυτά τα φάρμακα τώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο ( τα οποία στοιχίζουν κάθε χρόνο 450 εκατομμύρια λίρες στο Εθνικό Σύστημα Υγείας ) και υπολογίζεται ότι 40 εκατομμύρια άνθρωποι τα χρησιμοποιούν στις Η.Π.Α. Τώρα μάλιστα η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής έχει δώσει οδηγίες και επιδιώκει να εξετάζονται τα παιδιά από δύο χρονών για τα επίπεδα της χοληστερόλης τους και μερικά να αρχίζουν τη « θεραπεία » τους με στατίνες από την ηλικία των οκτώ ετών.

Αλλά εδώ είναι το ζουμί …
Οι στατίνες μπλοκάρουν την παραγωγή μιας ουσίας απ’ το συκώτι που λέγεται συνένζυμο Q10 (CoQ10) πράγμα το οποίο στη συνέχεια μπλοκάρει την παραγωγή χοληστερόλης – μια μελέτη του πανεπιστημίου της Κολούμπια αποκάλυψε ότι τα επίπεδα του συνένζυμου Q10 μειώνονταν κατά 50% μέσα σε 30 μόλις μέρες απ’ την έναρξη της « θεραπευτικής » αγωγής με στατίνες. Κι όμως το συνένζυμο Q10 έχει ζωτική σημασία για την παραγωγή ενέργειας στους μυς και χωρίς αυτό ο καρδιακός μυς δε λειτουργεί σωστά πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια!
Όπως λέει ο Mike Lambert, οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι αν τα επίπεδα του συνένζυμου Q10 πέσουν κατά 75% τότε το παιχνίδι έχει τελειώσει. Ο Mike έχει να πει ακόμα : « Όταν πλησιάζουμε την ηλικία των 80 ετών ( ή και πολύ νωρίτερα ), η ικανότητα του σώματος μας να παράγει το συνένζυμο Q10 πέφτει κατακόρυφα, μειώνεται κατά 65%, οπότε μπορείτε να φανταστείτε τι συμβαίνει όταν κάποιος ηλικιωμένος παίρνει στατίνες ».
Επίσης μας ενθαρρύνουν να καταναλώνουμε τα λεγόμενα τρανς λιπαρά, γνωστά κυρίως ως ακόρεστα λιπαρά, για να προστατέψουμε την καρδιά μας παρότι σε κλινικές μελέτες που έχουν γίνει το συγκεκριμένο είδος λιπαρών έχει βρεθεί να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου!
Για μια ακόμα φορά, εδώ και πολλά χρόνια συναντώ το ίδιο πράγμα, η αλήθεια είναι το ακριβώς αντίθετο απ’ αυτό που μας λένε και το αποτέλεσμα είναι το αντίθετο απ’ αυτό που υποστηρίζουν τα καρτέλ των φαρμακοβιομηχανιών και ο στρατός γουρουνιών τους που κατέχει κυβερνητικά αξιώματα, το ιατρικό κατεστημένο και τα Μ.Μ.Ε.
Άλλες παρενέργειες από τις στατίνες περιλαμβάνουν τον αυξημένο κίνδυνο ηπατικής και νεφρικής ανεπάρκειας, τις μυοπάθειες, τον καταρράκτη,τη δυσκοιλιότητα ή τη διάρροια, τους πονοκεφάλους, την αϋπνία, την απώλεια όρεξης, τον πόνο ή την απώλεια της αίσθησης στις νευρικές απολήξεις, νοητικές και νευρολογικές διαταραχές όπως έντονη νευρικότητα και απώλεια μνήμης.
Ο Σουηδός γιατρός και ειδικός στη χοληστερόλη Dr Uffe Ravnskov ανέφερε σχετικά με τις παρενέργειες των στατινών : « Η χοληστερόλη έχει ζωτική σημασία για την ανάπτυξη και τη λειτουργία του εγκεφάλου γι’ αυτό δε μου κάνει εντύπωση που εμφανίζονται διάφορα ψυχολογικά προβλήματα ». Οι κλινικές δοκιμές των φαρμάκων είναι στημένες ως συνήθως και τα αποτελέσματα τους αλλοιώνονται για να παραμείνουν κρυφές οι αρνητικές συνέπειες που μπορεί να έχουν. Ο Dr Ravnskov λέει ότι ο λόγος για τον οποίο οι στατίνες θεωρούνται ασφαλή φάρμακα είναι το ότι στις κλινικές δοκιμές δε συμπεριλαμβάνονται άνθρωποι που είναι πιθανό να παρουσιάσουν προβλήματα υγείας. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι σε μια τέτοια
« δοκιμή », τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν το 2005 στο ιατρικό περιοδικό της Νέας Αγγλίας ( New England Journal of Medicine ), το 46% από τους 18.000 ανθρώπους που είχαν επιλεγεί αρχικά αποκλείστηκε είτε επειδή είχε κάποια ασθένεια είτε επειδή δεν είχε την επιθυμητή ανταπόκριση στο φάρμακο. Σπουδαία δοκιμή!

Οι φαρμακοβιομηχανίες έρχονται – θέλουμε μόνο το καλό σου …

Μιλάμε για μεγάλη σαπίλα και όπως πάντα ο στόχος που επιδιώκεται είναι η καταστροφή της υγείας και της ευημερίας των ανθρώπων σε μαζική κλίμακα με απώτερο σκοπό την εξολόθρευση των ηλικιωμένων και τον αποπληθυσμό γενικότερα. Και αυτό είναι απλώς ένα απ’ τα εκατομμύρια παραδείγματα που υπάρχουν.
Γι’ αυτό το λόγο οι σύγχρονες ποικιλίες φρούτων και λαχανικών έχουν τροποποιηθεί ώστε να έχουν μια πολύ μικρή περιεκτικότητα σε σαλβεστρόλες – που είναι φυσικές αντικαρκινικές ουσίες – και γι’ αυτό στη σύγχρονη εκβιομηχανισμένη γεωργία χρησιμοποιούνται μυκητοκτόνα χημικά για να σκοτώνονται οι μύκητες με τεχνητό τρόπο ώστε να μη βρεθούν τα φυτά στην ανάγκη να κατασκευάσουν σαλβεστρόλες για να προστατευθούν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μπορείς να βρεις αξιόλογες ποσότητες από σαλβεστρόλες μόνο στα βιολογικά προϊόντα ( ο όρος αυτός έχει εκφυλιστεί και έχει αλλοιωθεί η έννοια του εξαιτίας των αλυσίδων σουπερμάρκετ και πολλών προμηθευτών ) και γι’ αυτό τα καρτέλ της βιοτεχνολογίας έχουν εξαπολύσει μια μεγάλη εκστρατεία ενάντια στη βιολογική γεωργία.
Επίσης μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι τα πιο διαδεδομένα μυκητοκτόνα που παράγονται από τις μεγάλες εταιρίες βιοτεχνολογίας σταματούν τη χημική αντίδραση που μετατρέπει τις σαλβεστρόλες στις αντικαρκινικές ουσίες που τις προορίζει η φύση να είναι. Ούτε είναι τυχαίο το ότι η φθορίωση του νερού στα υδραγωγεία έχει ολέθριες συνέπειες για το μυαλό και το σώμα των ανθρώπων.
Όλα είναι προσεκτικά σχεδιασμένα ώστε να παγιδευθεί η ανθρωπότητα σε μια κόλαση όπου βασιλεύουν οι αρρώστιες και ο θάνατος και πρέπει να βάλουμε τα δυνατά μας για να μπει ένα τέλος σε αυτή την παγκόσμια γενοκτονία.
Δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες για την απραξία. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες για να σωπαίνουμε. Με τόσα πολλά στοιχεία που έχουμε διαθέσιμα, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.

Posted in anti-drug, υγεία | Tagged , ,

Μέρες θρησκευτικής αποχαύνωσης

Αυτή την περίοδο κινούμαστε στους ρυθμούς του Πάσχα. Ειδικά στην επαρχία που η θρησκευτικότητα παίζει σπουδαίο ρόλο στη ζωή των ανθρώπων η ατμόσφαιρα είναι πραγματικά αποπνικτική για όποιον-α τυχαίνει να είναι άθεος-η. Πλήθος κόσμου συρρέει καθημερινά στις εκκλησίες και τα μοναστήρια συμμετέχοντας για τα καλά στο λεγόμενο « θείο δράμα » , ευελπιστώντας ότι θα έρθει και για τους ίδιους η μέρα της ανάστασης.
Τώρα ειδικά λόγω της κρίσης πολλοί έχουν στραφεί προς τη θρησκεία αναζητώντας μεταφυσικές εξηγήσεις για τα καθημερινά τους προβλήματα. Αρκετοί μάλιστα έχουν την εντύπωση ότι τα πάντα πήγαν στραβά και φτάσαμε στην τωρινή κατάσταση επειδή δεν ήταν τόσο πιστοί όσο έπρεπε και παρασύρθηκαν στο κυνήγι του υλικού πλούτου. Πέρσι, όταν ήταν ακόμα φρέσκο το πυρηνικό ατύχημα στη Φουκουσίμα, οι θρήσκοι έσπευσαν να πουν ότι ο θεός τιμώρησε τους ανθρώπους για την αλαζονεία τους που πίστευαν ότι μπορούσαν να κάνουν τα πάντα με την τεχνολογία και μετά πρότειναν την επιστροφή στο θρησκευτικό συναίσθημα, τις μετάνοιες και τις δεήσεις στο θεό για βοήθεια. Σπουδαία δράση, λες και θα καθαρίσει ο πλανήτης από τα πυρηνικά απόβλητα με προσευχές!
Φέτος υπάρχουν παντού άνθρωποι καταχρεωμένοι από τις πιστωτικές κάρτες και τα δάνεια που έπαιρναν σωρηδόν τα προηγούμενα χρόνια – αυτά της ευμάρειας – ενώ οι
νεοαπολυμένοι – νεόπτωχοι κλαίγονται για την κατάντια τους μη μπορώντας να καταλάβουν από που τους ήρθε. Σε αυτό το σημείο λοιπόν επεμβαίνουν οι βαθιά θρησκευόμενοι, συγκεκριμένα ρίχνουν τα δίχτυα τους για να ψαρέψουν κόσμο μπας και αυξήσουν τον αριθμό μελών των οργανώσεων τους που αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας, και τους εξηγούν ότι ο θεός τους αφαίρεσε τα πλούτη και τις πολυτέλειες τους με σκοπό να τους δώσει ένα μάθημα. Τους λένε ότι προκάλεσαν την οργή του θεού καθώς ήταν τόσο απασχολημένοι με τα υλικά αγαθά τους που παραμέλησαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, πως ότι έγινε ήταν θέλημα θεού και γι’ αυτό καλύτερα να το δεχτούν και να πάψουν να διαμαρτύρονται. Στο κάτω κάτω,σύμφωνα πάντα με τα πιστεύω τους, οι φτωχοί είναι ευλογημένοι από το θεό και θα ανταμειφθούν για τη δυστυχία της επίγειας ζωής τους στη μετά θάνατο ζωή με μια θέση στον παράδεισο ενώ οι βολεμένοι και οι καλοπερασάκηδες αυτού του κόσμο θα πάνε στο πυρ το εξώτερο όπου θα καίγονται αιώνια όταν πεθάνουν. Γι’ αυτό το λόγο όσοι-ες πιστεύουν στ’ αλήθεια αυτά τα πράγματα κάνουν γαϊδουρινή υπομονή και ανέχονται τα πάντα παρηγορούμενοι-ες με το « γελάει καλύτερα όποιος γελάει
τελευταίος ».
Άλλοι πάλι το έχουν ρίξει στις εσχατολογίες και περιμένουν από μέρα σε μέρα τη Δευτέρα Παρουσία και την τελική κρίση. Βλέπουν το Σατανά χωμένο παντού. Πίσω από το Δ.Ν.Τ, στις κυρίαρχες ελίτ, στο 666, στην κάρτα του πολίτη και προσεύχονται στο θεό να τους σώσει.
Αυτά φυσικά δικαιολογούν απόλυτα το χαρακτηρισμό της θρησκείας ως « όπιο του λαού » γιατί ναρκώνει τις κοινωνικές αντιδράσεις και σβήνει τη δικαιολογημένη οργή
των ανθρώπων για τα αίσχη που συμβαίνουν γύρω τους ενώ αποδίδει όλα τα στραβά και τα ανάποδα σε δαιμονικές δυνάμεις. Η θρησκεία γενικά αποτελεί εμπόδιο στις προσπάθειες για την κοινωνική ανατροπή και τη δημιουργία μιας ανεξούσιας κοινωνίας γιατί μεταθέτει τις ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον στον άλλο κόσμο κηρύττοντας ότι η επίγεια ζωή είναι τόσο σύντομη και ανούσια που δεν αξίζει να ασχολείται κανένας με τη βελτίωση της. Όποιοι-ες λοιπόν παρασύρονται απ’ τα ψεύδη των ιερατείων ζουν τη μοναδική ζωή που έχουν – δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο – μέσα στην αθλιότητα και την υποταγή ενώ όταν πεθαίνουν έχουν την ίδια κατάληξη με όλους τους ανθρώπους – είτε καλούς είτε κακούς – τους τρώει το μαύρο σκοτάδι και γίνονται τροφή για τα σκουλήκια στον τάφο. Δε πηγαίνει κανένας ούτε στον παράδεισο ούτε στη κόλαση, απλά επιστρέφουν όλοι στο απόλυτο μηδέν από όπου ξεκίνησαν. Όσο και να προσπαθούν οι ιερείς να ωραιοποιήσουν τα πράγματα μιλώντας για την Ανάσταση του Χριστού – ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα όλων των εποχών, που τις συνέπειες του πληρώνουμε μέχρι σήμερα – όσο και να προσπαθούν οι άνθρωποι να παρηγορηθούν μέσα από τέτοιες μυθοπλασίες, η γυμνή αλήθεια του θανάτου που είναι το οριστικό τέλος της ύπαρξης παραμένει και οι περισσότεροι το παραδέχονται κατά βάθος αν και θα επιθυμούσαν να υπάρχει μετά θάνατον ζωή.
Είναι πια καιρός οι άνθρωποι να ορθώσουν το ανάστημα τους και να πάψουν να φοβούνται ή να αναζητούν τη σωτηρία τους μέσα από ανύπαρκτες δυνάμεις. Πρέπει κάποια στιγμή να ωριμάσουν, πράγμα που σημαίνει να αρχίσουν να χρησιμοποιούν την ικανότητα τους για λογική σκέψη και να αναλάβουν τις ευθύνες τους αντί να φορτώνουν οτιδήποτε συμβαίνει σε έξωθεν δυνάμεις. Τα απαράδεκτα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας οφείλονται κυρίως στην αλαζονεία της εξουσίας, τη δίψα των αφεντικών για πλουτισμό, την ηλιθιότητα των μαζών ενώ μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχουν και όλοι όσοι ανέχονται τα παραπάνω. Μην ψάχνετε για θεούς και δαίμονες πίσω απ’ αυτά. Είναι απλώς το αποτέλεσμα της ανθρώπινης βλακείας, δειλίας και αδιαφορίας. Γι’ αυτό προπαντός ΚΑΛΑ ΜΥΑΛΑ και μετά ΚΑΛΗ ΕΠ-ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Posted in anti-drug | Tagged

Κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών : Υποδεχθείτε τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση των αφεντικών το τελευταίο διάστημα έχει αρχίσει να πιέζει πολύ έντονα για την εφαρμογή σκληρών μέτρων ενάντια στη λαθρομετανάστευση και τα ντόπια φερέφωνα της κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να ανταποκριθούν στις νέες
επιταγές της. Με τη χρήση των Μ.Μ.Ε έχουν εξαπολύσει μια πρωτοφανή εκστρατεία
πλύσης εγκεφάλου των πολιτών ώστε να στρέψουν ακόμα και τους πιο δύσπιστους
ενάντια στο πιο εξαθλιωμένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που δεν είναι άλλο από τους μετανάστες.
Εν μία νυκτί τα πράγματα άλλαξαν και τώρα το καυτό θέμα της επικαιρότητας δεν είναι πια η κρίση αλλά η υποτιθέμενη απειλή των λαθρομεταναστών. Οι πολίτες καλούνται να πιστέψουν ότι για τα χρήματα που φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό δεν
φταίνε τόσο τα λαμόγια οι πολιτικοί μας όσο οι μετανάστες που τα έβγαζαν έξω για να βοηθήσουν τις οικογένειες τους. Η ανεργία των ντόπιων δεν αποδίδεται τόσο στην κρίση όσο στους μετανάστες που αναλάμβαναν ένα πλήθος εργασιών – που ας μην ξεχνάμε ότι κανένας απ’ τους ελληναράδες δεν ήθελε να αναλάβει.
Στα καφενεία και στις λαϊκές συνοικίες πια μπορεί κανείς να ακούσει όλο και πιο συχνά ρητορείες του τύπου « Μας ρημάξανε οι ξένοι. Μας πήρανε τις δουλειές, μας πήρανε τα λεφτά και τα στείλανε στις χώρες τους. Δεν αντέχουμε άλλο. Να τους μαζέψουν όλους τους, να τους πετάξουν έξω να ησυχάσουμε επιτέλους. Η Ελλάδα στους Έλληνες! » κτλ. Στο μεταξύ οι μετανάστες κατηγορούνται και για την εκτίναξη της εγκληματικότητας στα ύψη, την υποβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος και την εξάπλωση επικίνδυνων ασθενειών. Έτσι το μήνυμα της άρχουσας τάξης προς τους
υπηκόους της είναι το εξής « Συνεργαστείτε μαζί μας και βοηθήστε μας στο έργο μας να πιάσουμε και να μαντρώσουμε τους μετανάστες σε στρατόπεδα και τότε θα
δείτε ότι όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο ». Δυστυχώς υπάρχουν αρκετοί αφελείς
που πιστεύουν ότι αν φυλακιστούν οι μετανάστες ή εκδιωχθούν απ’ την Ελλάδα όλα
θα αλλάξουν ως δια μαγείας και η κοινωνία θα γίνει πιο ασφαλής, οι πόλεις πιο καθαρές και γεμάτες ζωή ενώ θα εξαφανιστεί ο κίνδυνος των μεταδιδόμενων ασθενειών.
Οι εξουσιαστές σε μια απέλπιδα προσπάθεια να σώσουν τις θεσούλες τους και το τομάρι τους, καθώς η κοινωνία είναι εξοργισμένη με την πάρτη τους, χρησιμοποιούν τους μετανάστες ως αποδιοπομπαίο τράγο φορτώνοντας τους όλα τα στραβά και τα ανάποδα της τωρινής κατάστασης. Μιας κατάστασης στην οποία οδηγηθήκαμε λόγω των πεπραγμένων των διαχειριστών της εξουσίας. Αυτοί λοιπόν αποποιούνται τις ευθύνες τους και λίγο πολύ ισχυρίζονται ότι για την αύξηση των ληστειών και των
διαρρήξεων δε φταίνε η φτώχεια, η ανεργία και η γενικότερη εξαθλίωση μεγάλου μέρους του πληθυσμού αλλά οι μετανάστες που « είναι κακοί απ’ τη φύση τους ,
υπάνθρωποι, ζωώδεις και έχουν την επιθετικότητα, την αρπακτικότητα και την κλεψιά μες στο αίμα τους ». Όσον αφορά τη βρωμιά στις πόλεις και την ανυπόφορη μπόχα
σε ορισμένες συνοικίες, κανένας υπεύθυνος δεν παραδέχεται ότι αυτό οφείλεται στις
τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στο χώρο της καθαριότητας και στην εγκληματική κατασπατάληση των χρημάτων που προορίζονταν για τη συντήρηση των δικτύων
αποχέτευσης και το καθάρισμα των υπονόμων. Η εύκολη λύση γι’ αυτούς είναι το να καταφεύγουν σε δηλώσεις τύπου « Οι μετανάστες φταίνε για τη βρωμιά. Έχουν κάνει
κατάληψη σε ολόκληρες γειτονιές και δεν αφήνουν το προσωπικό μας να δουλέψει.
Διώχνουν τα απορριμματοφόρα, τρομοκρατούν τους οδοκαθαριστές. Πως περιμένετε μετά να μαζευτούν τα σκουπίδια; ». Φυσικά η πρόταση τους για το πως θα λυθεί το
θέμα είναι η εξής « Διώξτε τους ξένους και μετά θα αρχίσουμε να ξαναστέλνουμε
άτομα να καθαρίζουν τις γειτονιές σας ». Με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν να στρέφουν τους ντόπιους ενάντια στους αλλοδαπούς γείτονες τους κάνοντας τους να
πιστέψουν ότι αυτοί είναι η αιτία που υποβαθμίστηκε η γειτονιά τους και πνίγηκε στα σκουπίδια. Για πολλούς κατοίκους πόλεων θεωρείται αυτονόητο το ότι εκεί που
ζουν οι περισσότεροι ξένοι υπάρχει και η μεγαλύτερη βρωμιά. Έτσι ταυτίζουν την εγκατάσταση μεταναστών στην περιοχή τους με την υποβάθμιση των συνθηκών
υγιεινής. Η αλήθεια όμως είναι ότι οι λαϊκές γειτονιές μετατρέπονται σε χωματερές επειδή απλά οι κρατούντες ενδιαφέρονται μόνο για την καθαριότητα των δικών τους αριστοκρατικών συνοικιών και γράφουν τις απαιτήσεις των φτωχότερων ανθρώπων για καθαριότητα στ’ αρχίδια τους. Στα μάτια των υψηλά ιστάμενων, οι κάτοικοι των λαϊκών συνοικιών δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από κατσαρίδες και ποντίκια που αν μη τι άλλο θα χαίρονται μες στους σωρούς απορριμμάτων όντας στο φυσικό τους
περιβάλλον.
Τώρα όσον αφορά τις ακαθαρσίες στους δρόμους, τα πάρκα και τις πλατείες, πολλοί δε σκέπτονται καν ότι αυτό το φαινόμενο οφείλεται στην έλλειψη ή στο κλείσιμο δημοσίων αποχωρητηρίων και σπεύδουν να ρίξουν το φταίξιμο στους αλλοδαπούς.
Συχνά ακούει κανείς « Αυτοί οι βρομιάρηδες, οι ξένοι φέρονται σαν τα ζώα. Χέζουν
και κατουράνε όπου βρουν. Δεν ξέρουν τι είναι η τουαλέτα. Είχαν μήπως και στα τσαντίρια που ζούσαν ; » πράγμα που δείχνει ότι είναι βαθιά ριζωμένο στα μυαλά το στερεότυπο που θέλει τους Ευρωπαίους ανώτερους, καθαρούς και πολιτισμένους σε αντίθεση με τους Ασιάτες που θεωρούνται κατώτεροι, βρωμεροί και απολίτιστοι.
Ένα άλλο θέμα που αφορά τη ζωή στις πόλεις είναι η νέκρα που επικρατεί απ’ τον
καιρό που ψηφίστηκε το Μνημόνιο. Έχει αραιώσει πολύ ο κόσμος που κινούνταν στο κέντρο και τα καταστήματα του. Κάθε λογικός άνθρωπος μπορεί να καταλάβει
ότι όταν κάποιος δεν έχει λεφτά δεν πάει ούτε να ψωνίσει ούτε να αράξει για καφέ με την παρέα του. Οι μόνοι που δε φαίνεται να αντιλαμβάνονται αυτό το τόσο απλό πραγματάκι είναι οι μεγαλέμποροι – καταστηματάρχες του κέντρου που συνεχώς βγαίνουν στα κανάλια και κλαίγονται ότι « οι κακοί οι μετανάστες και οι αναρχικοί
κουκουλοφόροι φταίνε που τρομάζουν τον κόσμο και τον εμποδίζουν να έρθει στα μαγαζιά μας ». Αν πραγματικά ισχύει το ότι οι άνθρωποι φοβούνται να κατέβουν στο
κέντρο, τότε είναι απορίας άξιο το πως συρρέουν δεκάδες χιλιάδες άτομα στην πλατεία Ομονοίας, στα Προπύλαια και το Σύνταγμα κάθε φορά που γίνεται πορεία.
Όλοι αυτοί άραγε δεν τρομάζουν από τους αλλοδαπούς και τους κουκουλοφόρους;
Είναι φανερό ότι πίσω απ’ όλα αυτά υπάρχουν οι σχεδιασμοί των κυριάρχων για τη
μετατροπή του κέντρου της πόλης σε μια στρατιωτικοποιημένη ζώνη όπου σε κάθε
βήμα θα παραφυλάνε τα Μ.Α.Τ και οι ειδικοί φρουροί ενώ σιγά σιγά δρομολογείται
και η απαγόρευση των διαδηλώσεων με το πρόσχημα ότι διαταράσσεται η ζωή της
πόλης και υπάρχει κίνδυνος να καταστραφούν τα μαγαζιά στους γύρω δρόμους.
Οι εξουσιαστές επιθυμούν ένα σύνολο από τρομοκρατημένους ανθρώπους που θα
κάθονται κλεισμένοι στα διαμερισματάκια τους και δε θα τολμούν να συναντούν τους συμπολίτες τους σε δημόσιους χώρους. Κάτι τέτοιο τους βολεύει γιατί όταν κάποιος είναι μόνος του δε μπορεί εύκολα να σηκώσει κεφάλι και να δείξει την πυγμή του. Την εποχή της επταετίας, οι δημόσιες συναθροίσεις απαγορεύονταν ξεκάθαρα και με το νόμο αλλά η σύγχρονη χούντα προσπαθεί να επιβάλλει τη θέληση της με πιο έμμεσους και ύπουλους τρόπους. Ένας απ’ αυτούς είναι η υποβάθμιση των δημοσίων πάρκων και η προβολή ενός προτύπου διασκέδασης που περιστρέφεται γύρω απ’ τις μοδάτες καφετέριες, τα κλαμπ και τα σκυλάδικα. Ο περισσότερος κόσμος τώρα πια ενστερνίζεται την άποψη ότι τα πάρκα είναι ένας χώρος αποκλειστικά για πρεζόνια, αλλοδαπούς και ματάκηδες όπου κανένας αξιοπρεπής άνθρωπος δεν έχει θέση. Έτσι τα αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι και αν δεν έχουν λεφτά για να πάνε σε καμιά καφετέρια ή κλαμπάκι κλείνονται μέσα και βγαίνουν μόνο για να πάνε στη δουλειά τους. Ακόμα και οι πιο τολμηροί που πραγματικά επιθυμούν να συναντούν τις παρέες τους σε ένα χώρο όπου δε χρειάζεται να πληρώσεις για να κάτσεις, πολύ γρήγορα απογοητεύονται απ’ τα χάλια των πάρκων – πχ. κατεστραμμένα παγκάκια, τόνοι από αμάζευτα σκουπίδια, ακαθαρσίες, πεταμένες σύριγγες, άκοπα χορτάρια που φτάνουν σε ύψος το ένα μέτρο, κλειστές ή ανύπαρκτες τουαλέτες κτλ. Η εγκατάλειψη και η έλλειψη συντήρησης των πάρκων είναι μια συνειδητή επιλογή των δυνάμεων της κυριαρχίας που αποσκοπεί στο να περάσει το μήνυμα ότι οι τζαμπατζήδες δεν είναι αποδεκτοί και ότι όποιος θέλει να βγαίνει έξω για βόλτα ή να συναντά τους φίλους του θα πρέπει να βάζει το χέρι βαθιά στην τσέπη.
Κάθε έξοδος απ’ το σπίτι που δε συνοδεύεται από κατανάλωση, θεωρείται ύποπτη απ’ τους υποστηρικτές του status quo και αντιμετωπίζεται αναλόγως. Για να αναφέρω ένα σχετικό παράδειγμα, κάποιες συμφοιτήτριες μου στην Αθήνα είχαν κάτσει σε ένα παγκάκι σε μια πλατεία και κουβεντιάζανε. Σύντομα όμως απέκτησαν « παρέα ». Όχι αυτή που φαντάζεστε. Δεν ήταν ούτε ξένοι που υποτίθεται ότι ληστεύουν και βιάζουν αδύναμες κοπελίτσες ούτε πρεζάκηδες που ζητιανεύουν λεφτά για να πάρουν τη δόση τους. Μια ομάδα μπάτσων είχε βγει παγανιά ψάχνοντας για παράνομους μικροπωλητές και μετανάστες και βλέποντας τις κοπέλες σε ένα τέτοιο « λάθος » μέρος υποψιάστηκαν ότι κάτι δεν πάει καλά μαζί τους. Παρότι δε συνέβαινε τίποτα περίεργο ή παράνομο πήγαν και τους ζήτησαν να δείξουν τις αστυνομικές τους ταυτότητες. Μόνο μία απ’ την παρέα την είχε ξεχάσει στο σπίτι της και παρότι είχε μαζί της τη φοιτητική ταυτότητα και το πάσο της δεν τους έπεισε και τη μάζεψαν αμέσως για το τμήμα. Όταν με το καλό πήρε τέλος το ατυχές αυτό περιστατικό, οι φοιτήτριες ανέφεραν μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι αισθάνονταν τυχερές που δεν ήταν προκλητικά ντυμένες και δεν ήταν αργά το βράδυ γιατί αλλιώς θα κινδύνευαν να βρεθούν στο αυτόφωρο κατηγορούμενες για πορνεία! Ήξεραν πολύ καλά ότι αν κάθονταν στη διπλανή καφετέρια και όχι στο παγκάκι κανείς δε θα τους την έπεφτε για εξακρίβωση στοιχείων. Έτσι άρχισαν να αποφεύγουν τους δημόσιους χώρους και η παρέα μαζευόταν είτε σε σπίτια είτε στο χώρο της σχολής που μπορείς άνετα να αράξεις χωρίς να πληρώσεις και χωρίς να κινδυνεύεις από μπάτσους. Απ’ όλα τα παραπάνω μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι για τη χαμηλή ποιότητα ζωής στην πόλη
δε φταίνε οι ξένοι αλλά κάποια άλλα πράγματα όπως η αδιαφορία των υπευθύνων, η οικονομική ανασφάλεια, η αυξανόμενη αστυνομοκρατία και οι τραμπουκισμοί των
« οργάνων της τάξης », η μεγάλη έλλειψη μη εμπορευματοποιημένων χώρων συναναστροφής και διασκέδασης, οι βλέψεις των αφεντικών που αποσκοπούν στο κέρδος και όχι στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης όμως γεμίζουν οργή τους μόνιμους κατοίκους και αυτή η οργή μπορεί εύκολα να στραφεί ενάντια στους αλλοδαπούς αν οι άνθρωποι είναι ευκολόπιστοι και πάρουν στα σοβαρά τα κηρύγματα και τις προτάσεις της Χρυσής Αυγής και των άλλων υπερεθνικιστών.
Ας περάσουμε τώρα στο άλλο μεγάλο ζήτημα, αυτό της υποτιθέμενης απειλής απ’ τις μολυσματικές ασθένειες που μεταδίδουν οι μετανάστες. Σε όποιο δελτίο ειδήσεων και
να πετύχεις, θα υπάρχει τουλάχιστον ένας ομιλητής που προσπαθεί να τρομοκρατήσει τους τηλεθεατές αναφερόμενος σε κατοικίες αλλοδαπών που αποτελούν εστίες μόλυνσης, σε ασθένειες όπως φυματίωση, ηπατίτιδα, λέπρα και ωρύεται απαιτώντας να λάβει η πολιτεία δραστικά μέτρα. Οι παροτρύνσεις που απευθύνονται προς τους ημεδαπούς ξεχειλίζουν από ξενοφοβία « Οι ξένοι είναι άρρωστοι, θα κολλήσουν εσάς και τα παιδιά σας. Μακριά από δαύτους γιατί αλλιώς θα το μετανιώσετε. Μην τους πλησιάζετε! Ό,τι φοράνε και ό,τι πιάνουν στα χέρια τους είναι μολυσμένο! Και μόνο η ανάσα τους μολύνει τον αέρα που αναπνέετε! Μακριά απ’ τα μαγαζιά και τα εστιατόρια που δουλεύουν! Μην πατάτε καθόλου στις γειτονιές τους και στις πολυκατοικίες που μένουν! Τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι μαγαρισμένα γιατί τα χρησιμοποιούν καθημερινά όλοι αυτοί. Τα παιδιά σας στα σχολεία κινδυνεύουν απ’ τους αλλοδαπούς συμμαθητές τους που δεν είναι εμβολιασμένοι. Αν θέλετε να προστατέψετε την υγεία σας και τη ζωή σας, δώστε μας επιτέλους το ελεύθερο να τους μαζέψουμε και να τους κλείσουμε σε νοσοκομεία και στρατόπεδα για να πάψουν να σας απειλούν. Όπου βλέπετε λαθρομετανάστες να ξέρετε ότι εκεί παραμονεύει η αρρώστια γι’ αυτό καταγγείλετε τους και εμείς θα τους βάλουμε σε καραντίνα ».
Το γεγονός και μόνο ότι σε ένα τόσο κρίσιμο διάστημα που ο ντόπιος πληθυσμός
υποσιτίζεται και αρρωσταίνει απ’ την εξάντληση ενώ πολλά παιδιά λιποθυμούν στα
σχολεία λόγω της ασιτίας, κάποιοι επιμένουν να δίνουν τέτοια έμφαση στην κακή
κατάσταση της υγείας των αλλοδαπών είναι ύποπτο. Όπως είναι γνωστό στους πάντες, η φτώχεια φέρνει μαζί της και πολλές περικοπές στα έξοδα διατροφής. Όλοι κοιτούν να προμηθευτούν τα πιο φθηνά τρόφιμα και όχι τα πιο ποιοτικά γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή. Έτσι υπονομεύουν την υγεία τους. Δεν είναι δυνατόν να βγάζεις όλη τη βδομάδα τρώγοντας μόνο ρύζι, μακαρόνια και πατάτες και να έχεις την εντύπωση ότι θα παραμείνεις υγιής. Αν οι άνθρωποι συνεχίσουν αυτό τον τρόπο διατροφής, πολύ σύντομα θα βρεθούν αντιμέτωποι με δυσάρεστες εκπλήξεις. Θα τους θερίσουν κάθε λογής αρρώστιες που αναπτύσσονται σε αδύναμα, εξαντλημένα κορμιά
και υπάρχει κίνδυνος να φτάσει ο πληθυσμός στα ίδια επίπεδα εξαθλίωσης που συναντά κανείς σε τριτοκοσμικές χώρες. Οι εξουσιαστές γνωρίζουν πολύ καλά ότι
εξαιτίας των μέτρων λιτότητας που πήραν η υγεία των πολιτών θα πιάσει πάτο. Ο
κατήφορος μόλις έχει αρχίσει και τα πράγματα από δω και πέρα θα πηγαίνουν απ’ το κακό στο χειρότερο. Ο κόσμος έχει φτάσει στα όρια του και αν αντιληφθεί ότι
οι κυβερνώντες προσπαθούν να του στερήσουν το πιο πολύτιμο αγαθό που του απομένει, την υγεία του, τότε θα γίνει πραγματικά της κακομοίρας και οι κάθε λογής
διαχειριστές της εξουσίας δε θα ξέρουν που να κρυφτούν. Κανένας δεν αστειεύεται
όταν απειλείται η επιβίωση του. Γι’ αυτό λοιπόν και τα μέλη της άρχουσας τάξης αντιλαμβανόμενα ότι η οργή των πολιτών θα ξεχειλίσει όταν αρχίσουν να ξεσπούν επιδημίες κάθε τρεις και λίγο, προσπαθούν να εφαρμόσουν την τακτική « διαίρει και βασίλευε » ώστε να στρέψουν τους εξαθλιωμένους ντόπιους ενάντια στους εξαθλιωμένους αλλοδαπούς και οι ίδιοι να βγουν άθικτοι απ’ το επικείμενο μακελειό.
Απ’ το πολύ λέγε λέγε στα κανάλια και την καθημερινή προπαγάνδα ότι οι μετανάστες αποτελούν μια υγειονομική βόμβα στο τέλος όλο και κάτι απ’ αυτά θα γίνει πιστευτό απ’ τον απλό κόσμο. Όταν γονείς και παιδιά θα αρρωσταίνουν κατά χιλιάδες, πολλοί δε θα σκέπτονται καν ότι γι’ αυτό ευθύνονται οι σκουπιδοτροφές που καταναλώνουν, η υποχρεωτική νηστεία λόγω έλλειψης φαγητού και οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης. Το μυαλό τους θα πηγαίνει κατευθείαν στους αλλοδαπούς γείτονες και συμμαθητές τους, τους οποίους θα κατηγορούν γι’ αυτό το χάλι. Υπάρχει κίνδυνος αν διαδοθεί αυτή η νοοτροπία να γυρίσουμε πίσω στο Μεσαίωνα όπου ο όχλος καταδίωκε ή δολοφονούσε ανθρώπους που ήταν άρρωστοι ή φαίνονταν έτσι από φόβο μην κολλήσουν τίποτα. Συχνές ήταν επίσης και οι επιδρομές σε σπίτια ή γειτονιές ασθενών που κατέληγαν πάντα σε εμπρησμούς καθώς οι άνθρωποι εκείνης της εποχής πίστευαν ότι με τη φωτιά θα έκαιγαν την αρρώστια και θα απολύμαιναν την περιοχή. Προς το παρόν έχουν γίνει επιδρομές απ’ τις δυνάμεις καταστολής σε κατοικίες μεταναστών στο κέντρο – με τις ευλογίες πολλών ντόπιων κατοίκων – και έχουν προσαχθεί χιλιάδες άνθρωποι. Πολλοί απ’ αυτούς θα μπουν σε καραντίνα και θα φυλακιστούν σε ειδικές πτέρυγες δημοσίων νοσοκομείων ενώ άλλοι θα μεταφερθούν στα κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών που προσεχώς θα ανοίξουν τις πύλες τους.
Τώρα το κατά πόσο θα γίνουν ανεκτοί αυτοί οι σχεδιασμοί των κρατούντων, θα εξαρτηθεί απ’ τα κοινωνικά αντανακλαστικά και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. Αν η πλειοψηφία των ανθρώπων τσιμπήσει στα ψέματα της κρατικής προπαγάνδας και πιστέψει ότι απειλείται περισσότερο απ’ τους παράνομους μετανάστες παρά απ’ τους εξουσιαστές που είναι υπεύθυνοι για τη γενικευμένη εξαθλίωση, τότε το μέλλον διαγράφεται ζοφερό. Αν η αλληλεγγύη δώσει τη θέση της στο φόβο, τη ρουφιανιά και την καταστολή, η κοινωνία θα μετατραπεί σε μια απέραντη φυλακή. Οι διαμαρτυρίες και οι αντιδράσεις των κατοίκων των περιοχών όπου πρόκειται να ανοίξουν τα κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών ενάντια στους κρατικούς σχεδιασμούς είναι ένα πολύ ενθαρρυντικό σημάδι αρκεί βέβαια να έχουν διάρκεια και φυσικά αποτέλεσμα. Γιατί αν εφαρμοστούν τα κατάπτυστα μέτρα για
την πάταξη της λαθρομετανάστευσης, η κοινωνία θα βρεθεί πραγματικά ζημιωμένη.
Τα εν λόγω κέντρα κράτησης δε θα είναι τίποτα άλλο πέρα από σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου θα στοιβάζονται άνθρωποι σαν τα ζώα κάτω από άθλιες συνθήκες και θα βασανίζονται καθημερινά επειδή διέπραξαν το « έγκλημα » να φύγουν απ’ τις χώρες τους αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στην Ελλάδα.
Η λειτουργία τέτοιων κολαστηρίων δεν βλάπτει μόνο όσους κρατούνται μέσα σε αυτά αλλά αφαιρεί την ανθρωπιά απ’ όσους τα ανέχονται. Δε μπορείς να θεωρείσαι
άνθρωπος άμα βλέπεις να γίνονται γύρω σου αυτά τα αίσχη κι εσύ σφυρίζεις αδιάφορα ή λες « Χέστηκα για το πως περνάνε οι μετανάστες εκεί μέσα. Ποιος τους είπε να ‘ρθουν στην Ελλάδα; ».
Οι πολιτικοί και τα ακροδεξιά δεκανίκια τους προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι
και να καθησυχάσουν τους αγριεμένους κατοίκους που δε θέλουν ούτε να ακούσουν
για δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης στην περιοχή τους. Σε αυτούς που αγωνίζονται για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μοιράζουν υποσχέσεις ότι οι συνθήκες κράτησης των λαθρομεταναστών θα είναι ανθρώπινες, ότι θα έχουν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη, μεγάλο χώρο προαυλισμού, γήπεδο για να παίζουν, ψυχαγωγικές εκδηλώσεις κτλ. Σε αυτούς που ανησυχούν ότι θα υποβαθμιστεί
ο τόπος τους απ’ τα κέντρα κράτησης υπόσχονται ανάπτυξη και ευκαιρίες εργασίας σε θέσεις δεσμοφυλάκων και βοηθητικού προσωπικού μέσα στα στρατόπεδα. Έχουν την εντύπωση ότι με αυτή τη ρητορική θα κάμψουν τις όποιες αντιστάσεις στα άθλια σχέδια τους. Όσοι όμως αγωνίζονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα γνωρίζουν
πολύ καλά πόσο υποφέρουν οι κρατούμενοι μετανάστες στα ήδη υπάρχοντα κέντρα
κράτησης όπου στοιβάζονται μερικές εκατοντάδες άτομα. Στα στρατόπεδα όπου θα
συγκεντρώνονται χιλιάδες άνθρωποι μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο πιο τραγική θα είναι η όλη κατάσταση. Οι ανθρώπινες συνθήκες κράτησης δεν είναι παρά ένα χοντροκομμένο παραμύθι. Ο μόνος που είπε στα ίσια την αλήθεια γι’ αυτό το θέμα ήταν ο ανεκδιήγητος βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ, ο Υιός Πλεύρης, ο οποίος δήλωσε ξεκάθαρα ότι θέλει οι μετανάστες κρατούμενοι να περνάνε όσο πιο απαίσια γίνεται ώστε να τιμωρηθούν για την παράνομη είσοδο τους στη χώρα και να τρομοκρατηθούν όσοι άλλοι σκέπτονταν να έρθουν στην Ελλάδα μαθαίνοντας τι βάσανα τραβάνε αυτοί που συνελήφθησαν. Πραγματικά αυτός ο τύπος είναι ψυχοπαθής αλλά τι να πει κανείς και για τους ψηφοφόρους του και όλους αυτούς που ανέχονται να ακούν τις μπούρδες του στα τηλεοπτικά πάνελ. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου!
Τώρα σχετικά με τις υποσχόμενες θέσεις εργασίας που θα προκύψουν απ’ τη δημιουργία των κέντρων κράτησης, υπάρχει ο κίνδυνος να παρασυρθούν ορισμένα άτομα που έχουν απελπιστεί με την ανεργία. Ειδικά όταν βγαίνουν κάποιοι και λένε ότι για τρεις χιλιάδες φυλακισμένους λαθρομετανάστες θα προσλαμβάνονται άλλοι τόσοι ντόπιοι να τους φυλάνε και να τους φροντίζουν. Ελπίζω να μη δούμε ομάδες κατοίκων να τρέχουν να καταδώσουν ή να παραδώσουν στις αρχές παράνομους μετανάστες με σκοπό να δημιουργήσουν κι άλλες θέσεις εργασίες μέσω του εγκλεισμού τους στα στρατόπεδα. Γιατί αν συμβεί κάτι τέτοιο καήκαμε.
Κάτι άλλο που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι η μεταχείριση που θα επιφυλάσσεται σε όσους μετανάστες τεθούν σε καραντίνα στα κέντρα κράτησης ή φυλακιστούν στα δημόσια νοσοκομεία. Ποιος μπορεί να πιστέψει στ’ αλήθεια ότι οι κρατιστές θέλουν να βοηθήσουν αυτούς τους ανθρώπους να γίνουν καλά; Το πιο πιθανό είναι ότι όλοι αυτοί οι δύστυχοι, αβοήθητοι και αποκομμένοι απ’ το κοινωνικό σύνολο θα πέσουν θύματα της ιατρικής τρομοκρατίας. Θα έχουν την ίδια τύχη με τους έγκλειστους των ψυχιατρείων που υποβάλλονται σε πειράματα παρά τη θέληση τους και δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αρνηθούν τη φαρμακευτική αγωγή που τους επιβάλλουν. Οι παραπάνω κατηγορίες ανθρώπων αποτελούν τη δεξαμενή απ’ όπου οι αδίστακτοι, ξεπουλημένοι επιστήμονες αντλούν τα πειραματόζωα τους γιατί σχεδόν κανένας δε θα ασχοληθεί μαζί τους ή θα δώσει βάση στα λεγόμενα τους αν διαμαρτυρηθούν για την κακοποίηση που υφίστανται. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, οι σύγχρονοι « Άγγελοι του θανάτου », οι επίδοξοι μιμητές του ναζί εγκληματία, γιατρού των στρατοπέδων συγκέντρωσης, Γιόζεφ Μένγκελε θα μπορούν να ικανοποιήσουν τις σαδιστικές φαντασιώσεις τους σε βάρος αυτών που θα πέσουν στα χέρια τους.
Η δημιουργία των κέντρων κράτησης λαθρομεταναστών αποτελεί ένα πείραμα της εξουσίας για τη μέτρηση των κοινωνικών αντιστάσεων. Αν ο κόσμος το ανεχθεί για τους μετανάστες τότε σύντομα τα κέντρα αυτά θα γεμίσουν και με άλλες κατηγορίες ανεπιθύμητων ανθρώπων όπως άστεγοι, τοξικομανείς, ακτιβιστές και αντιεξουσιαστές.
Θυμηθείτε απλά το παράδειγμα της ναζιστικής Γερμανίας. Γι’ αυτό μην επιτρέψετε στην κρίση και την ακροδεξιά να σας στερήσουν την ανθρωπιά και τις ελευθερίες σας.

Posted in αντιφασισμός, αντιεθνικισμός, καταστολή | Tagged , ,

Η αιτία του καρκίνου

Το μεταφρασμένο κείμενο που ακολουθεί ανήκει στον Ιταλό ογκολόγο T. Simoncini, ο οποίος έχει αναπτύξει μια δική του επαναστατική θεωρία όσον αφορά τα αίτια του καρκίνου και εφαρμόζει μια ανορθόδοξη θεραπεία που αποτελεί κόκκινο πανί για τις φαρμακευτικές εταιρείες και τους ξεπουλημένους σε αυτές ιατρικούς συλλόγους. Σύμφωνα με τον T. Simoncini, ο καρκίνος είναι μια μυκητιακή μόλυνση από το είδος μυκήτων Candida Albicans και θεραπεύεται μόνο με την καταστροφή του μύκητα και των αποικιών του ( δηλαδή των μεταστάσεων ) στο σώμα. Μια από τις πιο ισχυρές αντιμυκητιακές ουσίες είναι το διττανθρακικό νάτριο ή αλλιώς διττανθρακική σόδα ( δηλαδή η μαγειρική σόδα ) η οποία αποτελεί και τη βάση της θεραπείας που προτείνει ο T. Simoncini. Η διττανθρακική σόδα διαλυμένη στο νερό
χρησιμοποιείται απευθείας πάνω στο δέρμα στις περιπτώσεις καρκίνων του δέρματος ενώ η κατάποση της επιβάλλεται σε περιπτώσεις καρκίνων του οισοφάγου, του λάρυγγα, του στομάχου, του παγκρέατος, των εντέρων αλλά και άλλων οργάνων όπου το διάλυμα της διττανθρακικής σόδας μπορεί να φτάσει εύκολα μέσω του αίματος.
Στους πολύ προχωρημένους καρκίνους ή σε σημεία που δεν αιματώνονται καλά και είναι δύσκολο να εισέλθει το διάλυμα της διττανθρακικής σόδας χρησιμοποιούνται ενέσεις, ειδικοί καθετήρες ή ενδοσκόπια έτσι ώστε να εγχυθεί το διάλυμα κατευθείαν πάνω στον όγκο και να τον καταστρέψει.
Σύμφωνα με δηλώσεις του T. Simoncini, η θεραπεία του έχει 90% επιτυχία στα αρχικά στάδια του καρκίνου ενώ σε πολλές περιπτώσεις έχει σώσει από βέβαιο θάνατο καρκινοπαθείς που βρίσκονταν στο τελικό στάδιο χωρίς να έχουν την παραμικρή ελπίδα και δεν τους έμεναν παρά λίγες εβδομάδες ή μέρες ζωής.
Φυσικά αυτές του οι δραστηριότητες τον έχουν θέσει στο στόχαστρο όλων αυτών που λυμαίνονται το χώρο της υγείας και αποκομίζουν τεράστια κέρδη απ’ τον πόνο των ασθενών. Έχει εκδιωχθεί απ’ τον ιατρικό σύλλογο, έχει χαρακτηρισθεί πολλάκις ως τσαρλατάνος, έχει φάει ατελείωτο κράξιμο για τις απόψεις και τις πρακτικές του ενώ δεν λείπουν και τα μπλεξίματα με το νόμο και οι δικαστικές διώξεις. Κάτι που
είναι απολύτως λογικό γιατί ποιος μεγαλοκαρχαρίας του χώρου της υγείας θα ήθελε πραγματικά να γίνουν καλά οι καρκινοπαθείς και να εξαλειφθεί οριστικά η απειλή αυτής της φρικτής ασθένειας – της νόσου του αιώνα;
Όσοι και όσες θέλετε να μάθετε περισσότερα για το θέμα επισκεφτείτε το site του T. Simoncini στη διεύθυνση http://www.curenaturalicancro.com .

Η αιτία του καρκίνου

Η επιστήμη της γενετικής, που αποτελεί το άρμα μάχης της σύγχρονης ογκολογίας, είναι έτοιμη να παραδώσει το πνεύμα μαζί με τις ατελείωτες εξηγήσεις της που βασίζονται στις διεργασίες των υποδοχέων και των ενζύμων. Στην πραγματικότητα έχει ήδη αποτύχει – το θέμα είναι απλά ότι κανένας δε μπορεί να σκεφτεί κάτι άλλο που να μπορεί να την αντικαταστήσει. Οι συνέπειες της ανικανότητας του
ογκολογικού κατεστημένου να παραδεχτεί την αποτυχία αυτής της ερευνητικής κατεύθυνσης, που σε αυτή τη φάση δε μπορεί να υποστηριχθεί επιστημονικά, είναι η συνεχής σπατάλη μεγάλων χρηματικών ποσών, επιστημονικών και ανθρωπίνων πόρων.
Ποιο δρόμο πρέπει να πάρουμε; Που να ψάξουμε για εκείνα τα ελάχιστα λογικά στοιχεία που μπορούν να ρίξουν φως στην άγνοια που μαστίζει το χώρο της ογκολογίας ; Πολλοί διανοητές – κυρίως βιολόγοι – πιστεύουν ότι χρησιμοποιώντας τη θεωρία του Δαρβίνου για την εξέλιξη των ζωντανών οργανισμών είναι δυνατό να προχωρήσουμε χαράζοντας νέους δρόμους όσον αφορά την αντιμετώπιση των λεγόμενων εκφυλιστικών ασθενειών όπως είναι ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες και οι νοητικές ασθένειες. Σύμφωνα με αυτό τον τρόπο σκέψης, αυτές οι ασθένειες δε μπορούν να αποδοθούν σε περιβαλλοντικούς ή γενετικούς παράγοντες όπως πιστεύεται τώρα, αλλά σε μολύνσεις. Γι’ αυτό η απάντηση στην ερώτηση τι προκαλεί μια εκφυλιστική ασθένεια μπορεί να δοθεί από την επιστήμη της μικροβιολογίας η οποία περισσότερο απ’ οποιαδήποτε άλλη έδωσε κύρος στην ιατρική και την προήγαγε από σκέτη πρακτική σε επιστήμη.
Είναι ξεκάθαρο το γεγονός ότι, με εξαίρεση τη βακτηριολογία, οι γνώσεις σε αυτό το πεδίο ερευνών είναι ακόμα αρκετά περιορισμένες ιδίως όσον αφορά τους ιούς, τους υπο-ιούς και τους μύκητες που δυστυχώς λίγα είναι γνωστά για τις παθογόνους δυνατότητες τους. Είναι αλήθεια ότι οι ειδήμονες έχουν δώσει μεγαλύτερη σημασία σε αυτές τις βιολογικές οντότητες το τελευταίο διάστημα και στην πραγματικότητα η ιδέα της « αβλαβούς συνύπαρξης » που αποδίδεται σε πολλά παράσιτα του σώματος έχει αρχίσει να τίθεται υπό αμφισβήτηση όλο και πιο έντονα. Όμως χρειάζεται μεγαλύτερη αποφασιστικότητα κατά τη διάρκεια αυτής της αναθεώρησης της μικροβιολογίας έτσι ώστε να γίνει ξεκάθαρη η στενή σχέση μεταξύ των μικροοργανισμών και των εκφυλιστικών ασθενειών.
Πιστεύω ότι και μόνο με την εστίαση σε μια απ’ αυτές τις σκοτεινές περιοχές – τη μυκητολογία – θα γίνει δυνατό να βρούμε τις σωστές απαντήσεις στα ερωτήματα όσον αφορά το πρόβλημα των όγκων. Πολλά στοιχεία δείχνουν ότι αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσουμε. Η αναλογία μεταξύ της ψωρίασης – μιας αθεράπευτης ασθένειας του δέρματος που πολλοί αντιμετωπίζουν ως μυκητιακή μόλυνση – και των όγκων, οι οποίοι είναι επίσης μια αθεράπευτη ασθένεια του οργανισμού, η συμπτωματολογική ομοιότητα μεταξύ της μόλυνσης των οργανικών συστημάτων απ’ το μύκητα Candida και του καρκίνου και η στενή γενετική σχέση μεταξύ των μυκήτων και των νεοπλασιών κάνουν τα πράγματα ξεκάθαρα.
Όλα αυτά είναι στοιχεία που υποστηρίζουν και επιβεβαιώνουν την άποψη ότι, όπως συμβαίνει στο φυτικό βασίλειο, όλα τα είδη καρκίνου προκαλούνται από ένα μύκητα.
Μια μυκητιακή μόλυνση – από το είδος μυκήτων Candida – θα μπορούσε να είναι η απάντηση στην ερώτηση τι προκαλεί την εμφάνιση ενός όγκου και προς αυτή την κατεύθυνση θα έπρεπε να κινηθούν οι έρευνες σε μια προσπάθεια να λύσουμε το πρόβλημα του καρκίνου μια και καλή.

Posted in υγεία | Tagged ,

Πως οι παρελάσεις μας πηγαίνουν πίσω στην εποχή της επταετίας ( 1967-1974 ).

Αυτές τις μέρες, απ’ όποιο σχολείο και αν τύχει να περάσεις τις τελευταίες ώρες των μαθημάτων, θα βρεις το προαύλιο γεμάτο με μαθητές και μαθήτριες χωρισμένους/ες
σε τριάδες και στοιχισμένους/ες να κάνουν πρόβα για την περιβόητη παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Δεκαετίες ολόκληρες το ίδιο βιολί και παρόλα αυτά το μεγαλύτερο
μέρος του μαθητόκοσμου και οι γονείς τους δείχνουν να το βρίσκουν απολύτως φυσιολογικό. Εν δυο εν δυο ξελαρυγγιάζεται ο κάθε κομπλεξικός, αγροίκος γυμναστής
που περιμένει πως και πως τις παρελάσεις προκειμένου να δείξει στον κόσμο ότι υπάρχει κι ότι το μάθημά του είναι σημαντικό κι όχι απλά αυτό που λέμε « η ώρα
του παιδιού ». Εν δυο εν δυο φωνάζει και ο κάθε κολλημένος δάσκαλος/καθηγητής που ακολουθεί την ουρά των μαθητών/τριών για να εξασφαλίσει ότι η γαλαρία δε
θα λουφάρει και δε θα κουτσομπολεύει κατά τη διάρκεια της απίστευτα βαρετής πρόβας. Το όλο πακέτο συμπληρώνουν τα σφυρίγματα που δίνουν το ρυθμό – εμένα πάντως μου φέρνουν στο μυαλό την εικόνα του βοσκού που καθοδηγεί τα γίδια του στο βουνό – και τα ιδιαίτερα προσβλητικά σχόλια προς τα άτομα που αδυνατούν να κινούνται σα ρομποτάκια και χαλάνε την ομοιομορφία του συνόλου.
Αν και έχει περάσει ολόκληρη δεκαετία από τότε που τέλειωσα το λύκειο, μου είναι αδύνατο να ξεχάσω την άθλια συμπεριφορά ορισμένων υπανθρώπων που η τάξη μου
είχε την ατυχία να τους έχει για καθηγητές. Αυτοί λοιπόν οι « κύριοι » έβρισκαν στο διάστημα πριν τις παρελάσεις την ευκαιρία που έψαχναν ώστε να προσβάλλουν άσχημα ορισμένους/ες μαθητές/τριες μπροστά σε ολόκληρο το σχολείο που έπαιρνε μέρος στην πρόβα. Συχνά τα θύματα ήταν άριστοι/ες μαθητές/τριες που οι εν λόγω σκατοκαθηγητές δεν μπορούσαν να εκδικηθούν αφήνοντας τους/τες κάτω απ’ τη βάση στα μαθήματα ενώ άλλες φορές το κράξιμο είχε στόχο ολόκληρα τμήματα.
Για να καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ θα αναφέρω μερικά από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα απαράδεκτης και χυδαίας συμπεριφοράς που έχουν πέσει στην αντίληψη μου.
Ένας καθηγητής σταμάτησε την πρόβα επειδή εντόπισε μια μαθήτρια που πήγαινε με λάθος βήμα. Πήγε προς το μέρος της και άρχισε να φωνάζει « Χαζό είσαι παιδάκι μου; Δεν ξέρεις ποιο είναι το αριστερό σου πόδι και ποιο το δεξί; Συμμετέχεις και στο χορευτικό τρομάρα σου! Θα σταματάμε κάθε τρεις και λίγο για χάρη σου επειδή πας λάθος και παρασύρεις τους υπόλοιπους; ». Περιττό να πω ότι η μαθήτρια είχε κοκκινίσει απ’ τη ντροπή της καθώς είχαν γυρίσει και την κοίταζαν κοντά στα 200 άτομα τα οποία χασκογελούσαν.
Μια γυμνάστρια άρχισε να κοροϊδεύει ένα τμήμα κοριτσιών που παρέλαζαν άκεφα στο προαύλιο μετά από μια σχεδόν δίωρη προετοιμασία. Συνόδευε στο πλάι σχολιάζοντας « Κοιτάξτε χάλια. Πάει, θα ξεφτιλιστούμε στην παρέλαση! Ορίστε οι σύγχρονες γυναίκες, οι νέες Ελληνίδες. Με κάτι τέτοιες θα προκόψουμε σίγουρα! Καμπούρες, κακομοιριασμένες, ιδρωμένες λες και τις βάλαμε να σκάψουν! Άντε πάρτε τα πόδια σας ρε! Ψηλά το κεφάλι και τους ώμους! Μου πηγαίνετε σέρνοντας σαν τις γερόντισσες. Μήπως να σας φέρουμε και κάνα πι; ».
Ένας άλλος καθηγητής είχε θυμώσει με τις κοπέλες του λυκείου που δε σήκωναν τα χέρια τους μέχρι το ύψος των ώμων και περπατούσαν σα να πήγαιναν για βόλτα.
Χωρίς λοιπόν να χάσει ευκαιρία έχυσε το δηλητήριο του λέγοντας « Τα χεράκια τα έχετε για να συμβαδίζουν με το βήμα. Μ’ άκουσες Ράνια, κι εσύ Στέλλα και οι υπόλοιπες; Τι τα κρατάτε κάτω; Για να ξύνεστε; Σας τρώει ο κώλος σας ή μήπως σας σφήνωσε μέσα το βρακί και προσπαθείτε να το βγάλετε; Εδώ δεν είναι καμιά καφετέρια να κουβεντιάζετε και να κάνετε πλάκα. Για συμμαζευτείτε γιατί θα έχουμε κακά ξεμπερδέματα.»
Στην πρόβα ένας μαθητής που ήταν αρκετά κοντός βρισκόταν ανάμεσα στους μαθητές των πρώτων τριάδων που ήταν αισθητά ψηλότεροι του ( είχε πάει εκεί για να είναι με την παρέα του ). Ένας ξινός καθηγητής τον παρατήρησε. Τσαντισμένος πήγε να ζητήσει εξηγήσεις γι’ αυτό. Τους ρωτάει λοιπόν « Τι συμβαίνει εδώ; » και στη συνέχεια απευθυνόμενος στον κοντό μαθητή « Έχεις καμία δουλειά εδώ πέρα; Σε ρωτάω! Στραβός είσαι; Στις σειρές πάμε με βάση το ύψος. Δεν πάει ο καθένας όπου του καπνίσει! Η θέση σου είναι πίσω. Κατάλαβες ; ». Έπειτα ο καθηγητής είπε αρκετά δυνατά στο γυμναστή δίπλα του « Μπλέξαμε! Έχουμε το κάθε παράλυτο και πρέπει να του λέμε που θα πηγαίνει λες και είμαστε ταξιθέτες! ».
Μια κοπέλα που είχε θέση διμοιρίτισσας μεταξύ ενός τμήματος αγοριών και ενός κοριτσιών δέχθηκε άσχημα σχόλια από καθηγητές επειδή δε μπορούσε να κρατήσει τις σωστές αποστάσεις και ένιωθε αμηχανία. Είπαν γι’ αυτή « Κοιτάξτε ρε που πήγε και κόλλησε! Πίσω απ’ τα αγόρια. Λες και δεν έχει ξαναδεί στη ζωή της! » , « Απορώ πως τα πάει καλά στα μαθήματα. Μα τέτοιο ούφο, να μην καταλαβαίνει που είναι η μέση! Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι στραβοκάνα και περπατάει σα χεσμένη. Χίλιες φορές καλύτερα να βάζαμε μια άλλη στη θέση της αλλά μας έφαγε η αξιοκρατία βλέπεις! » , « Τώρα τη βλέπεις με παντελόνι αλλά τι θα γίνει στην παρέλαση που θα έρθει με τη φούστα της ; Δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι, θα γελάσει και ο κάθε πικραμένος! »
Έχω δει δεκάδες παρόμοια περιστατικά, όμως αυτό που είδα πριν τρία χρόνια σε ένα δημοτικό σχολείο πραγματικά με εξόργισε. Ήταν η τελευταία ώρα των μαθημάτων και περίμενα μαζί με άλλα άτομα να σχολάσουν τα παιδιά. Έπρεπε να πάρω την κόρη μιας γνωστής μου επειδή οι γονείς της έλλειπαν για κάτι δουλειές και δε μπορούσαν να περάσουν οι ίδιοι από εκεί. Οι μαθητές δεν ήταν στις τάξεις τους αλλά τους είχαν κατεβάσει κάτω να κάνουν προετοιμασία για την παρέλαση. Εκείνη θα ήταν η τελική πρόβα και οι γυμναστές μαζί με τους υπόλοιπους δασκάλους ήθελαν να είναι τα πάντα στην εντέλεια. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι απ’ τα μεγάφωνα του σχολείου ακούγονταν στρατιωτικά εμβατήρια να παίζουν στη διαπασών. Όταν ήμουν η ίδια μαθήτρια ποτέ δε γινόταν κάτι τέτοιο – στην περιοχή μου τουλάχιστον. Μια γιαγιά που περίμενε μαζί με τους γονείς των μαθητών ανέφερε χαρακτηριστικά ότι απ’ την εποχή της χούντας είχε να ακούσει τέτοια εμβατήρια σε πρόβα δημοτικού σχολείου! Εκείνη τη μέρα είχε καύσωνα και πραγματικά μας είχε βαρέσει η ζέστη στο κεφάλι. Δεν υπήρχε ούτε ένα μέρος με ίσκιο έξω απ’ την περίφραξη του σχολείου. Ούτε βέβαια και οι μαθητές μέσα περνούσαν καλύτερα. Έκαναν συνέχεια γύρους στο προαύλιο κάτω απ’ τον καυτό ήλιο και η πρόβα φαινόταν πραγματικά ατελείωτη. Σε κάποια φάση λέει λοιπόν ο διευθυντής στα κορίτσια « Εσείς μια χαρά τα πάτε. Δε χρειάζεστε περισσότερη προετοιμασία. Μπορείτε να πάτε μέσα να καθίσετε ή να φύγετε αν έχουν έρθει οι γονείς σας. » Τα κορίτσια άλλο που δε θέλανε. Σκόρπισαν στη στιγμή. Έτσι έμειναν μόνο τα αγόρια. Ο διευθυντής ήταν πολύ θυμωμένος μαζί τους. Γυρίζει και τους λέει « Έτσι θα παρελάσετε ρε; Πηγαίνετε λες και έχετε χεστεί πάνω σας, σα βόιδια ενώ οι συμμαθήτριες σας έσκισαν. Το καλό που σας θέλω, για συμμορφωθείτε γιατί θα σας κρατήσω όσο χρειαστεί μέχρι να δω κάτι της προκοπής. Είστε πολύ γελασμένοι αν νομίζετε ότι θα επιτρέψω στο κάθε βλαμμένο να με κάνει ρεζίλι στους θεατές. Όποιος δεν παρουσιαστεί στην παρέλαση αλίμονο του! Αλλά και όποιος κάνει καμιά χαλάστρα και πάει λάθος θα έχει να κάνει μαζί μου. Καταλάβατε; » Στη συνέχεια αρχίσανε πάλι την πρόβα. Τα αγόρια είχαν φτάσει στα όρια τους. Σκούπιζαν με τα χέρια τον ιδρώτα απ’ τα μέτωπα τους ενώ τα ρούχα τους είχαν κολλήσει πάνω τους. Είχαν λαχανιάσει και έσερναν τα πόδια τους. Αρκετά άτομα είχαν φτάσει στα πρόθυρα της λιποθυμίας και το τελευταίο πράγμα που τα ένοιαζε εκείνη τη στιγμή ήταν οι απαιτήσεις του ψωνισμένου – σκατοφασίστα διευθυντή. Άρχισαν λοιπόν να του ζητούν επίμονα να διακόψουν και να πάνε στη σκιά. Ο ίδιος όμως και οι δάσκαλοι – γλείφτες του δεν έδειχναν να έχουν καμία συναίσθηση της όλης κατάστασης. Τους ενδιέφερε μόνο η εικόνα του σχολείου τους στην παρέλαση.
Ο διευθυντής πλέον ήταν έξαλλος από θυμό βλέποντας τα αγόρια να είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. Ξεχύθηκε προς το μέρος τους και άρχισε να ουρλιάζει μες στα
μούτρα τους « Τι σκατά είναι αυτά γαμώ την πουτάνα σας γαμώ; Ψηλά τα κεφάλια ρε! Ίσιος ο κορμός! Άντε μη σας πάρει ο διάολος! Μ’ ακούσατε; Που θα μου πείτε κιόλας ότι κουραστήκατε! Δε με ξέρετε καλά εμένα, θα σας κάνω να φτύσετε το γάλα της μάνας σας! » Όπου έβλεπε άτομα να καμπουριάζουν, να σέρνουν τα πόδια τους και να μένουν πίσω, τα τράβαγε μπροστά και τους ίσιωνε την πλάτη με το ζόρι ενώ παράλληλα τα αποκαλούσε ψοφίμια, καραγκιόζηδες και μαμμόθρεφτα.
Οι γονείς, που ήταν κλειδωμένοι έξω απ’ την πύλη του σχολείου, παρακολουθούσαν μουδιασμένοι. Είχαν αντιληφθεί ότι το πράγμα είχε ξεφύγει αλλά δεν ήξεραν πως να αντιδράσουν. Σύντομα η κατάσταση θα χειροτέρευε. Οι μαθητές παίρνοντας από μόνοι τους πρωτοβουλία διέλυσαν τις τριάδες τους και έγραψαν την πρόβα στα παλιά τους τα παπούτσια. Άλλοι έτρεξαν προς τις βρύσες όπου έβαλαν από κάτω τα κεφάλια τους να δροσιστούν και άλλοι αναζήτησαν καταφύγιο απ’ τον καύσωνα στη σκιά των δέντρων.
Ο διευθυντής αρχικά έμεινε εμβρόντητος. Δε μπορούσε να πιστέψει ότι οι μαθητές τόλμησαν να του πάνε κόντρα και να αμφισβητήσουν την αυτού μεγαλειότητα του!
Όταν όμως κατάλαβε τι ακριβώς είχε γίνει άρχισε να τρέχει ξοπίσω τους και να επιδίδεται σε τραμπουκισμούς. Τα καντήλια και οι χριστοπαναγίες έπεφταν βροχή.
Μετά έμπηξε τις αγριοφωνάρες « Που πάτε ρε ζωοποιημένα πράγματα; Σας έδωσα εγώ την άδεια; Σας είπα εγώ ρε να σταματήσετε; Πως τολμήσατε; Τσακιστείτε πίσω στις θέσεις σας τώρα μη σας πάρει και σας σηκώσει! Όταν λέω κάτι θα κάθεστε κλαρίνο! Εδώ είναι σχολείο και όχι γήπεδο να κάνει ο καθένας ότι του καπνίσει!
Θα σας δείξω εγώ ποιος κάνει κουμάντο εδώ μέσα! Μου σηκώσατε μπαϊράκι αλλά δε θα σας περάσει! » Κατευθύνθηκε προς τα αγόρια που κάθονταν κάτω απ’ τα δέντρα, ακόμα λαχανιασμένα και ιδρωμένα. Βούτηξε κάποια από τη μπλούζα και τα προσέβαλε φωνάζοντας τους « Ούτε μια ώρα δεν κάνατε πρόβα και λαχανιάσατε; Μου έχετε βγάλει τις γλώσσες σας έξω σαν τα σκυλιά! Αγόρια είσαστε εσείς ρε; Ντροπή σας! Τέτοιοι ξεφτίλες σαν και σας είναι για να φοράνε φουστανάκια μόνο! Παλιοπαράλυτα! Άι σιχτίρ με όλους σας! »
Λίγο αργότερα και αφού τέλειωσε το παραλήρημα του, οι πύλες του σχολείου άνοιξαν. Αρκετοί γονείς ήταν προβληματισμένοι με αυτά που είχαν παρακολουθήσει αλλά δεν ήθελαν να τσακωθούν εκείνη τη στιγμή με το διευθυντή ο οποίος είναι ιδιαίτερα οξύθυμος και απ’ ότι πληροφορήθηκα αλκοολικός. Μερικοί μάλιστα ήταν της άποψης ότι προτιμούν ένα σχολείο με σκληρή πειθαρχία έστω και αν φτάνει στα όρια της υπερβολής παρά ένα με χαλαρό περιβάλλον που ευνοεί την αναρχία! Μόνο μια μητέρα το είχε πάρει πολύ βαριά και βλαστημούσε που το φτηνό κινητό της δεν είχε δυνατότητα καταγραφής βίντεο. Ήθελε τόσο πολύ να έχει στα χέρια της ένα ντοκουμέντο για να καταγγείλει το περιστατικό στην επιθεώρηση. Όμως οι περισσότεροι γονείς δεν ήθελαν και τόσο να τραβήξουν τα άκρα γιατί τα καψώνια και οι λεκτικές επιθέσεις είχαν στόχο μόνο τα αγόρια. Αν αυτό είχε γίνει με τα κορίτσια τότε θα τον έκαναν τον τραμπούκο διευθυντή του αλατιού. Όπως είπε ένας πατέρας « Αγόρια είναι. Άστα να συνηθίζουν σε τέτοιο περιβάλλον. Άμα πάμε και κάνουμε φασαρία θα τα βλάψουμε περισσότερο. Δεν πρέπει να είναι τόσο ευαίσθητα. Πως θα πάνε αργότερα φαντάροι; Νομίζετε στο στρατό θα τους φέρονται με το σεις και με το σας; » Έτσι έληξε η υπόθεση και μάλιστα στην παρέλαση πήγε σύσσωμο το σχολείο – ως συνήθως γίνεται στην επαρχία όπου δεν επιλέγεται μόνο η αφρόκρεμα που θα το αντιπροσωπεύσει.
Αν οι γονείς σέβονταν περισσότερο τα παιδιά τους, σε καμία περίπτωση δε θα τα άφηναν να ενισχύουν και να διαιωνίζουν αυτό τον ξεφτιλισμένο θεσμό που βρωμάει φασισμό και στρατοκρατία. Η προετοιμασία και μόνο της παρέλασης στα σχολεία αφήνει ένα σωρό περιθώρια για την προσβολή της αξιοπρέπειας κάθε μαθητή/τριας. Είναι δυνατόν να επιτρέπουμε στο κάθε φασιστόμουτρο που έχει θέση καθηγητή ή δασκάλου να προσβάλει άτομα που λόγω της θέσης τους δεν έχουν καν τη δυνατότητα να του αντιμιλήσουν; Και όσοι πιπιλάνε την καραμέλα περί αγωνιστών του 1821 που πρέπει σώνει και καλά να τιμηθούν με παρελάσεις ας θυμηθούν ότι οι εξεγερμένοι του ελλαδικού χώρου ήταν άνθρωποι με πάθος για την ελευθερία που τα έπαιξαν όλα για όλα προκειμένου να ξεφύγουν απ’ τη μιζέρια της ραγιάδικης ζωής. Την επανάσταση δεν την έκαναν οι γλείφτες της τότε εξουσίας ούτε αυτοί που
ήταν ραγιάδες στην ψυχή. Μια παρέλαση από άβουλα όντα, υποταγμένα στους τωρινούς εξουσιαστές αποτελεί τη χειρότερη προσβολή στη μνήμη ενός αγώνα που είχε πολλά αντιεξουσιαστικά χαρακτηριστικά και μια σημαντική κοινωνική διάσταση – κι όχι απλά εθνικιστική όπως διδάσκουν τα επίσημα βιβλία ιστορίας.
Μάλιστα αυτή τη φορά το θράσος των μελών της άρχουσας τάξης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Παρά την έντονη απέχθεια που προκαλούν στον κόσμο, θα βρεθούν και πάλι στις εξέδρες των επισήμων έχοντας την απαίτηση να λάβουν τιμές από το μαθητόκοσμο και τους θεατές. Μόνο που θα είναι περιτριγυρισμένοι από πάνοπλους ειδικούς φρουρούς και αστυνομικούς για να εμποδίσουν μια επανάληψη των γεγονότων που έλαβαν χώρα στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου. Τα δελτία ειδήσεων έχουν αρχίσει ήδη να τρομοκρατούν τους πολίτες αναφερόμενα στα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας που θα ισχύσουν τις επόμενες μέρες ενώ διάφοροι πολιτικοί προειδοποιούν ότι τα γιαουρτώματα, αλευρώματα κτλ αυτή τη φορά δε θα γίνουν ανεκτά αλλά θα αντιμετωπιστούν ως χουλιγκανισμός. Μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα χούντας που επικρατεί, τους αξίζει και με το παραπάνω να τους γράψουμε εκεί που δεν παίρνει μελάνι. Γι’ αυτό λοιπόν :

ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ

ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΙΜΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΝΕΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Posted in αντιφασισμός, εκπαίδευση | Tagged ,