Προειδοποίηση προς τους αστυνομόπληκτους πολίτες

Απευθύνομαι σε όλους εσάς που ζητάτε απελπισμένα την αστυνομία στη γειτονιά σας και αν είναι δυνατόν κάτω απ’ τα σπίτια σας. Σε όλους εσάς που διαμαρτύρεστε
ότι το κράτος δε σας προστατεύει και ότι οι λαθρομετανάστες καταστρέφουν τις ζωές σας. Σας θέτω λοιπόν το εξής ερώτημα : « Έχετε ποτέ σκεφτεί ποια πράγματα απειλούν στ’ αλήθεια τη ζωή σας; Και αν ναι, τότε με ποιον τρόπο σας προστατεύει απ’ αυτά η αστυνομία; »
Λέτε ότι φοβάστε για τη ζωή σας, ότι λόγω της εγκληματικότητας κινδυνεύετε να
δολοφονηθείτε και ότι η παρουσία των μπάτσων θα σας σώσει. Αν όμως έχετε την
ατυχία να πάθετε κάτι τέτοιο, τότε θα είναι πολύ αργά. Σε τέτοια περίπτωση το μόνο
που μπορεί να κάνει η αστυνομία είναι να συλλάβει το δολοφόνο σας αν βέβαια τον βρει. Ακόμα κι έτσι όμως κανένας δε θα μπορέσει να σας φέρει πίσω στη ζωή.
Έπειτα γιατί ανησυχείτε τόσο μήπως σας δολοφονήσει κάποιος κακοποιός στο δρόμο
τη στιγμή που οι περισσότεροι δολοφόνοι προέρχονται από το συγγενικό ή φιλικό
περιβάλλον του θύματος; Πόσα και πόσα φονικά δεν έχουν γίνει για το μοίρασμα
των περιουσιακών στοιχείων ή για λόγους ερωτικής αντιζηλίας; Πόσες και πόσες φορές δεν έχουν σκοτωθεί αδέρφια, ξαδέρφια, φίλοι μεταξύ τους για διάφορες ανόητες παρεξηγήσεις; Πως μπορεί να σε βοηθήσει η αστυνομία φυλάγοντας τους δρόμους τριγύρω άμα έχεις τον υποψήφιο εκτελεστή μέσα στο ίδιο σου το σπίτι;
Τα εγκλήματα που γίνονται εν βρασμώ ψυχής δε μπορεί να τα σταματήσει τίποτα
και κανένας γιατί ο δράστης τους αδυνατεί να σκεφτεί λογικά και δε λογαριάζει τις
συνέπειες καθόλου. Ο μοναδικός αποτελεσματικός τρόπος προστασίας είναι να είσαι
όσο το δυνατόν πιο προσεχτικός στη συμπεριφορά σου προς τους άλλους και να μην τους αδικείς γιατί αν δημιουργείς αντιπάθειες μπορεί να βρεθείς σε πολύ δύσκολη θέση στο μέλλον.
Επίσης κίνδυνος για τη ζωή δε σημαίνει απαραίτητα δολοφονία. Οι άνθρωποι στη
συντριπτική τους πλειοψηφία πεθαίνουν από αρρώστιες ή ατυχήματα που συχνά έχουν άμεση σχέση με τις συνθήκες ζωής και εργασίας τους καθώς και με το
περιβάλλον στο οποίο ζουν. Σκεφτείτε μόνο τους σοβαρούς τραυματισμούς και τους
θανάτους που συμβαίνουν κάθε τόσο στους διάφορους χώρους εργασίας. Προσθέστε
στα παραπάνω όλες τις αρρώστιες και τους θανάτους που οφείλονται στον σύγχρονο
ανθυγιεινό τρόπο ζωής, στα καρκινογόνα χημικά που υπάρχουν μέσα σε όλα τα τρόφιμα, στην έλλειψη καθαρού νερού και αέρα. Θα χάσετε το μέτρημα!
Οι αγαπητοί σας μπάτσοι σας σώζουν απ’ όλα αυτά; Φυσικά όχι! Δεν τους καίγεται
καρφί αν γκρεμοτσακιστείτε στην οικοδομή, αν θαφτείτε ζωντανοί στο ορυχείο, αν
ακρωτηριαστείτε στη δουλειά σας ή πάθετε τροχαίο καθώς βιαζόσασταν να προλάβετε τις υποχρεώσεις σας. Και ξέρετε γιατί; Γιατί τίποτα απ’ τα παραπάνω δεν
είναι παράνομο. Αν ένας τσαντάκιας σπάσει το χέρι μιας γυναίκας προσπαθώντας να
της τραβήξει την τσάντα, είναι βέβαιο ότι θα γίνει χαμός. Τα κανάλια θα βρουν θέμα
να παίζουν μέρα νύχτα ενώ οι ακροδεξιοί θα έχουν μια ακόμα ευκαιρία να κερδίσουν νέους υποστηρικτές εκμεταλλευόμενοι τον τρόμο του κόσμου. Όμως για
κάθε γυναίκα που καταλήγει τραυματισμένη στο νοσοκομείο έχοντας πέσει θύμα
ληστείας υπάρχουν εκατοντάδες άλλες που βρίσκονται εκεί λόγω εργατικών ατυχημάτων, επαγγελματικών ασθενειών ή συχνά λόγω ξυλοδαρμού από το σύζυγο ή
τον εραστή τους. Αλλά αυτά τα περιστατικά θάβονται γιατί είτε θεωρούνται πια
ρουτίνα ή απλά δεν πουλάνε. Ποιος θα κάτσει να ασχοληθεί με μια εργάτρια που
έχασε το χέρι της όταν αυτό πιάστηκε στην κυλιόμενη ταινία; Ποιος θα δείξει
ενδιαφέρον για μια που έκαψε το χέρι της στην πρέσα στο σιδερωτήριο ή έπαθε
αγκύλωση λόγω ορθοστασίας; Αν τυχόν θίξει κάποιος τέτοια θέματα οι πάντες θα
γυρίσουν να του πουν ότι είναι υπερευαίσθητος, ότι κάνει την τρίχα τριχιά κι ότι
αυτά πάντα συνέβαιναν και θα συμβαίνουν.
Κι όμως αυτά τα καθημερινά μικροπράγματα που περνούν απαρατήρητα απ’ τους
πιο πολλούς είναι που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής πολύ περισσότερο κι από
την εγκληματικότητα. Μπορεί να μη σε χτυπήσει ποτέ κακοποιός αλλά ποιος σου
εγγυάται ότι θα είσαι για πάντα υγιής κι αρτιμελής; Όλοι οι ακρωτηριασμένοι και οι ανάπηροι είναι μήπως θύματα ληστών; Ανάμεσά τους ίσως βρίσκεται ένας ελάχιστος
αριθμός ατόμων που υπέστησαν βαριές σωματικές βλάβες από εγκληματική επίθεση
αλλά στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι θύματα τροχαίων ατυχημάτων, εργασιακής εκμετάλλευσης ή πολέμου. Ειδικά το ξεζούμισμα και ο πόλεμος χαρίζονται απλόχερα από όλα τα κράτη του κόσμου. Τι είναι ένας εγκληματίας με στιλέτο ή πιστόλι μπροστά σε ολόκληρους στρατούς με ατομικές βόμβες και υπερόπλα στη διάθεση τους; Όλοι σας δείχνετε να το ξεχνάτε κι αντιθέτως είστε τρομοκρατημένοι με την ιδέα ότι κάποιος μπορεί να σας αρπάξει το πορτοφόλι καθώς περπατάτε ξένοιαστοι ή να σας αδειάσει το σπίτι όσο λείπετε για διακοπές.
Θέλετε λοιπόν να γεμίσετε τον τόπο με κάθε είδους μπάτσους για να είστε σίγουροι
ότι κανένας δε θα βάλει χέρι στο χρήμα σας και την πολύτιμη περιουσία σας.
Τι γίνεται όμως όταν ο μεγαλύτερος ληστής αποδεικνύεται το κράτος που εσείς οι
ίδιοι στηρίζετε; Πόσοι άνθρωποι έχουν χάσει τα χρήματά τους από μέλη συμμοριών
και πόσοι από το κράτος και την εφορία; Οι πορτοφολάδες, οι τσαντάκηδες και οι
διαρρήκτες έχουν ένα μικρό αριθμό θυμάτων απ’ τους οποίους αφαιρούν μικροποσά
γιατί τα πολλά χρήματα δε βρίσκονται ούτε στην τσάντα ούτε στο σπίτι του καθενός αλλά φυλαγμένα σε κάποια τράπεζα. Το κράτος όμως μπορεί να χτυπήσει τους πάντες με περικοπές μισθών, συντάξεων όπως και να θεσπίσει νέους φόρους και να επιβάλει πρόστιμα. Κι ενώ στην περίπτωση των ληστών μπορεί κάποιος να
τους αποφύγει ή να τους αντιμετωπίσει δυναμικά, αν επιχειρήσει κάτι τέτοιο με τους
κρατικούς ληστές θα βρεθεί στα δικαστήρια φορτωμένος είτε με τις κατηγορίες της
φοροδιαφυγής και της απάτης είτε με αυτές της επίθεσης και αντίστασης κατά της
αρχής. Όσο για τα έπιπλα και τις συσκευές του σπιτιού σας που τόσο ανησυχείτε
μη σας κλέψουν, θυμηθείτε ότι με τη φτώχεια που σας έχει ζώσει έχετε αρχίσει να
τα ξεπουλάτε ένα ένα μπας και πάρετε ρευστό στα χέρια. Κι αν αυτό προς το παρόν δεν έχει γίνει έχετε καιρό όταν θα ζορίσουν τα πράγματα περισσότερο.
Γιατί κάθεστε και σκάτε για τους διαρρήκτες όταν σύντομα θα ζείτε σε σπίτια άδεια
από πράγματα – αν βέβαια δε σας έχει κάνει έξωση ο σπιτονοικοκύρης σας για τα απλήρωτα νοίκια; Άμα σας πετάξουν στο δρόμο θα δείτε το αληθινό πρόσωπο των
φίλων σας των μπάτσων μιας κι όχι μόνο θα σας έχουν ξεσπιτώσει αλλά θα σας
απαγορέψουν ακόμα και το να κοιμηθείτε έξω στα παγκάκια. Μπορεί τώρα να σας
ικανοποιεί που βλέπετε την αστυνομία να κυνηγάει τους άστεγους οι οποίοι κατά
τη γνώμη σας είναι σκουπίδια αλλά όταν βρεθείτε κι εσείς στην ίδια θέση τότε θα
δείτε τη « γλύκα ».
Τρέμετε όσο σκέφτεστε ότι μπορεί κάποιοι να απαγάγουν εσάς ή τα παιδιά σας για
να ζητήσουν λύτρα αλλά ούτε που σας περνάει απ’ το μυαλό ότι αυτό κάνουν καθημερινά οι προστάτες σας οι αστυνομικοί. Αρπάζουν όποιον χρωστάει και τον κλείνουν στη φυλακή μέχρι να βρουν οι συγγενείς και οι φίλοι του τα χρήματα που απαιτούνται για να τον βγάλουν έξω. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι;
Τα ΜΑΤ συλλαμβάνουν νεαρούς και παιδάκια που συμμετέχουν σε διαδηλώσεις και
μετά απαιτούν απ’ τους δικούς τους εξωφρενικά ποσά ως εγγύηση για αποφυλάκιση.
Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι; Οι νέοι από 18 ετών και πάνω είναι
υποχρεωμένοι να παρουσιαστούν στο στρατό και να υπηρετήσουν για όσο διάστημα θα έχουν αποφασίσει οι εξουσιαστές. Αν πάνε θα γίνουν υποχείρια στην υπηρεσία
αδίστακτων κακοποιών. Αν δεν πάνε θα μπλέξουν με στρατοδικεία, φυλακές και
χρηματικά πρόστιμα. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι; Κι όμως όλα αυτά τα
θεωρείτε φυσιολογικά και δεν τολμάτε να πείτε κουβέντα.
Ανησυχείτε για τις σπείρες εμπόρων ναρκωτικών που πλησιάζουν τα παιδιά σας στο
σχολείο και τις καφετέριες αλλά δεν αναρωτιέστε καν γιατί τα παιδιά σας επιθυμούν
να αγοράζουν ναρκωτικά. Δεν έχετε πάρει είδηση ότι τόσος κόσμος μπλέκει με αυτά
λόγω των αδιεξόδων και του άγχους που προκαλεί η ζωή σε μια κοινωνία σαν τη
δική μας. Κι όχι μόνο αυτό, θέλετε κι από πάνω να υπάρχουν παντού μπάτσοι για να φυλάνε τη νεολαία ενώ είναι γνωστό ότι οι πρεζέμποροι δρουν με την κάλυψη της αστυνομίας. Τι να πει κανείς;
Άμα συνοψίσουμε όλα όσα απειλούν ή καταστρέφουν τη ζωή των ανθρώπων τότε
θα φανεί ότι η αστυνομία όχι μόνο δεν προστατεύει απ’ αυτά αλλά σε πολλές
περιπτώσεις τα προκαλεί με την ίδια την παρουσία της. Έχουμε και λέμε λοιπόν:
δολοφονίες, καρκίνοι, εργατικά ατυχήματα, τροχαία, αναπηρίες, αρρώστιες, μόλυνση του φυσικού περιβάλλοντος, φτώχεια, εξώσεις, απαγωγές, πόλεμοι και ναρκωτικά. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος δολοφόνος που υπάρχει; Ο στρατός φυσικά. Και η ύπαρξή του είναι δυνατή χάρη στη συγκρότηση του κράτους, μέρος του οποίου είναι και η
αστυνομία. Άρα μπορεί η αστυνομία να σταματήσει το χειρότερο εγκληματία; Όχι!
Ποιος σακατεύει τους εργαζόμενους; Τα άπληστα αφεντικά τους. Η εκμετάλλευση όμως είναι νόμιμη και η αστυνομία υπερασπίζει το νόμο, άρα και τα αφεντικά.
Ποιος καταστρέφει το περιβάλλον; Το υπάρχον οικονομικό μοντέλο που οι μπάτσοι
υπερασπίζουν με νύχια και με δόντια. Ποιος αρπάζει τα χρήματα και τις περιουσίες
του κόσμου; Το κράτος και οι τράπεζες με τη βοήθεια πάντα της αστυνομίας.
Ποιος ξεσπιτώνει τους ανθρώπους; Το σύστημα που αντιμετωπίζει την κατοικία ως
εμπόρευμα αντί για ανθρώπινη ανάγκη. Τα εκτελεστικά του όργανα είναι όπως πάντα
τα σώματα ασφαλείας. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος απαγωγέας; Το κράτος με τις φυλακές και στρατόπεδα του. Ο ρόλος της αστυνομίας είναι να βρίσκει συνεχώς νέα
θύματα απ’ τα οποία θα μαζέψουν λύτρα. Ποιος είναι ο κυριότερος πρεζέμπορος;
Το κράτος που είναι η βιτρίνα των μαφιόζων. Η αστυνομία αποτελεί το δεκανίκι τους που διασφαλίζει ότι κανένας δε θα στραφεί εναντίων τους. Επίσης χάρη στην
άθλια ποιότητα ζωής στο παρόν σύστημα, η κατανάλωση των ναρκωτικών είναι
δεδομένη ώστε να ξεχνάει ο κόσμος τα προβλήματα του.
Μετά απ’ όλα αυτά νομίζετε ότι θα αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή σας αν έχετε
μια αστυνομοκρατούμενη κοινωνία; Κούνια που σας κούναγε! Όχι μόνο θα φορέσετε
τη θηλιά στο λαιμό σας αλλά θα τη σφίξετε κιόλας. Κι όταν το καταλάβετε θα είναι
πια πολύ αργά. Θα έρθει μια μέρα που θα θέλετε να διαδηλώσετε ενάντια στην υποβάθμιση της ζωής σας και δε θα μπορείτε ούτε να βγείτε απ’ τα σπίτια σας γιατί
κάτω θα φυλάνε οι μπάτσοι. Δε θα μπορείτε να μαζευτείτε ούτε σε μια πλατεία
γιατί εκεί θα είναι τα σώματα ασφαλείας που εσείς καλούσατε όλα αυτά τα χρόνια.
Και θα είναι εκεί οπλισμένοι σαν αστακοί, με διαθέσεις απόλυτα εχθρικές προς εσάς
και έτοιμοι να σας ισοπεδώσουν για να προστατέψουν σαν καλά σκυλιά τα αφεντικά
τους. Θα περιμένετε μέχρι να φτάσουμε εκεί; Ξυπνήστε όσο είναι καιρός!

Advertisements
This entry was posted in αντιφασισμός, καταστολή and tagged , , . Bookmark the permalink.