Το 75% των γιατρών, αρνούνται τη χημειοθεραπεία για τον εαυτό τους.

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται απ’ το προσωπικό site του Dr. T. Simoncini, στη διεύθυνση http://www.curenaturalicancro.com  και ξεσκεπάζει τη μεγάλη απάτη της χημειοθεραπείας. Παρά την παταγώδη αποτυχία των συνηθισμένων μεθόδων για την
αντιμετώπιση του καρκίνου, οποιαδήποτε νέα πρόταση απορρίπτεται δεχόμενη τις λυσσαλέες επιθέσεις των φαρμακευτικών εταιρειών και των υπηρετών τους που βλέπουν τα κέρδη τους να απειλούνται. Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους.

Το 75% των γιατρών, αρνούνται τη χημειοθεραπεία για τον εαυτό τους.

Η μεγάλη έλλειψη εμπιστοσύνης είναι εμφανής ακόμα και μεταξύ των γιατρών.
Σφυγμομετρήσεις και ερωτηματολόγια δείχνουν ότι τρεις στους τέσσερις γιατρούς (75%) θα αρνούνταν κάθε είδους χημειοθεραπεία λόγω της αναποτελεσματικότητας της ενάντια στον καρκίνο και λόγω των καταστροφικών συνεπειών που έχει σε ολόκληρο τον ανθρώπινο οργανισμό. Πολλοί γιατροί και επιστήμονες έχουν να πουν τα εξής για τη χημειοθεραπεία :

« Η πλειοψηφία των καρκινοπαθών σε αυτή τη χώρα πεθαίνει εξαιτίας της χημειοθεραπείας, η οποία δε θεραπεύει τον καρκίνο του μαστού, του παχέος
εντέρου ή του πνεύμονα. Αυτό είναι τεκμηριωμένο για περισσότερο από μια
δεκαετία και παρόλα αυτά οι γιατροί χρησιμοποιούν ακόμα τη χημειοθεραπεία
για να καταπολεμήσουν αυτούς τους όγκους. »
(Allen Levin, MD, UCSF, «The Healing of Cancer», Marcus Books, 1990).

« Αν ήταν να νοσήσω από καρκίνο, ποτέ δε θα στρεφόμουν προς τις καθιερωμένες
θεραπείες γι’ αυτή την ασθένεια. Οι καρκινοπαθείς που μένουν μακριά απ’ αυτές έχουν κάποιες πιθανότητες να τα καταφέρουν. »
(Prof. Gorge Mathe, «Scientific Medicine Stymied», Medicines Nouvelles, Paris, 1989)

« Ο Dr. Hardin Jones, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, αφού ανέλυσε για πολλές δεκαετίες στατιστικά στοιχεία για τα ποσοστά επιβίωσης απ’ τον καρκίνο, κατέληξε στο συμπέρασμα : « … όταν δε λαμβάνουν αγωγή, οι ασθενείς δεν παρουσιάζουν επιδείνωση ενώ κάποιες φορές παρουσιάζουν βελτίωση ». Τα ανησυχητικά συμπεράσματα του Dr. Jones δεν αντικρούστηκαν ποτέ ».
(Walter Last, «The Ecologist», Vol. 28, no. 2, March-April 1998)

« Πολλοί ογκολόγοι συνιστούν τη χημειοθεραπεία σχεδόν για κάθε είδους καρκίνο,
με μια πίστη ακλόνητη παρά τις σχεδόν συνεχείς αποτυχίες ».
(Albert Braverman, MD, «Medical Oncology in the 90s», Lancet, 1991, Vol. 337, p. 901)

« Τα πιο δραστικά μας φάρμακα έχουν ένα σωρό κινδύνους, παρενέργειες και δημιουργούν πρακτικά προβλήματα. Και στο κάτω κάτω οι ασθενείς που έχουμε περιθάλψει έχουν πληρώσει το τίμημα. Μόνο ένα μικρό ποσοστό απ’ αυτούς ανταμείβεται με μια εφήμερη περίοδο υποχώρησης των όγκων και γενικά μερικής υποχώρησης ».
(Edward G. Griffin «World Without Cancer», American Media Publications, 1996)

« Στο κάτω κάτω, και για τη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν υπάρχει
απόδειξη ούτως ή άλλως ότι η χημειοθεραπεία αυξάνει το προσδόκιμο ζωής. Και αυτό είναι το μεγάλο ψέμα σχετικά με αυτή τη θεραπεία, ότι δηλαδή υπάρχει σχέση ανάμεσα στη μείωση των καρκινικών όγκων και την παράταση της ζωής του ασθενούς ».
(Philip Day, «Cancer: Why we’re still dying to know the truth», Credence Publications, 2000)

« Μερικοί επιστήμονες πλήρους απασχόλησης στο κέντρο ερευνών για τον καρκίνο McGill έστειλαν σε 118 γιατρούς, όλους ειδικούς στον καρκίνο των πνευμόνων, ένα ερωτηματολόγιο για να προσδιορίσουν το βαθμό εμπιστοσύνης που είχαν στις θεραπείες που εφάρμοζαν. Τους ζητήθηκε να φανταστούν ότι είχαν οι ίδιοι την ασθένεια και να σκεφτούν ποια από τις έξι πρόσφατες πειραματικές θεραπείες θα επέλεγαν. 79 γιατροί απάντησαν, 64 απ’ αυτούς είπαν ότι δε θα συναινούσαν να υποβληθούν σε καμία θεραπεία που θα περιείχε το cis-platinum – ένα απ’ τα πιο συνηθισμένα φάρμακα χημειοθεραπείας που χρησιμοποιούσαν – ενώ 58 στους 79 πίστευαν ότι όλες οι παραπάνω πειραματικές θεραπείες δεν ήταν δεκτές εξαιτίας της αναποτελεσματικότητας τους και του υψηλού επιπέδου τοξικότητας τους».
(Philip Day, «Cancer: Why we’re still dying to know the truth», Credence
Publications, 2000)

« Ο Dr Ulrich Able, ένας Γερμανός επιδημιολόγος της ογκολογικής κλινικής της Χαϊδελβέργης Mannheim, έχει αναλύσει εκτεταμένα και έχει επιθεωρήσει όλες τις βασικές μελέτες και τα κλινικά πειράματα που έχουν γίνει ποτέ για τη χημειοθεραπεία… Ο Able ανακάλυψε ότι το πλήρες παγκόσμιο ποσοστό θετικών αποτελεσμάτων λόγω της χημειοθεραπείας ήταν τρομακτικό επειδή απλά δεν υπήρχαν πουθενά διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία που να δείχνουν ότι η χημειοθεραπεία μπορεί να « παρατείνει με κάποιον αισθητό τρόπο τη ζωή ασθενών που πλήττονται απ’ το πιο συνηθισμένο είδος καρκίνου ». Ο Able υπογραμμίζει ότι σπάνια μπορεί η χημειοθεραπεία να βελτιώσει την ποιότητα ζωής και την περιγράφει ως μια επιστημονική αθλιότητα ενώ υποστηρίζει ότι το 80% τουλάχιστον των χημειοθεραπειών που παρέχονται στον κόσμο δεν έχει αξία. Παρότι δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία ότι η χημειοθεραπεία αποδίδει, ούτε οι γιατροί ούτε οι ασθενείς είναι έτοιμοι να την παρατήσουν (Lancet, Aug. 10, 1991). Κανένα απ’ τα βασικά Μ.Μ.Ε δεν έχει αναφερθεί σε αυτή την περιεκτικότατη μελέτη, έχει θαφτεί εντελώς ».
(Tim O’Shea, «Chemotherapy – An Unproven Procedure»)

« Σύμφωνα με ιατρικούς συλλόγους, οι διαβόητες και επικίνδυνες παρενέργειες των φαρμάκων έχουν γίνει η τέταρτη βασική αιτία θανάτου μετά το έμφραγμα,
τον καρκίνο και την αποπληξία ».
(Journal of the American Medical Association, April 15, 1998)

Advertisements
This entry was posted in anti-drug and tagged . Bookmark the permalink.